Verbum

кофе, нескл., м.

1. Зярняты (насенне) трапічнай расліны — кафейнага дрэва.

   • К. ў зярнятах.

2. Напітак, прыгатаваны з такіх молатых зярнят, а таксама заменнік такога напітку, кава.

   • Чорны к.
   • Жалудовы к.

|| прым. кафейны, ✂.

• К. напітак.
• Кафейнага колеру ніткі (цёмна-карычневага).

кофта, ✂, ж.

Кароткае жаночае адзенне (звычайна трохі ніжэй пояса).

• К. з паркалю.

|| памянш. кофтачка, ✂.

|| прым. кофтачны, ✂.

кохлік, ✂, м. (разм.).

Вострая інфекцыйная, пераважна дзіцячая хвароба, якая характарызуецца прыступамі моцнага сутаргавага кашлю.

|| прым. кохлічны, ✂.

коцік​¹, ✂, м.

1. Марская млекакормячая жывёліна сямейства вушастых цюленяў з каштоўным футрам.

2. Футра гэтай жывёліны.

|| прым. коцікавы, ✂.

• Коцікавае футра.

коцік​², ✂, м.

Суквецце з дробных кветачак у некаторых дрэвавых раслін, якое ападае пасля цвіцення.

• Коцікі на вербах.

кош, ✂, м.

1. Сплеценая з лазы, карэння і пад. круглая пасудзіна ў выглядзе кашолкі для складання і пераноскі чаго-н.

   • Сплесці к.
   • Насыпаць к. бульбы.
   • К. грыбоў.

2. Скрыня ў млыне пад жорнамі, у якую засыпаюць збожжа для памолу.

|| прым. кашовы, ✂.

кошанка, ✂, ж. (разм.).

Зялёная падкормка (сумесь вікі з аўсом, зялёнае жыта і пад.).

кошка​¹, ✂, ж.

Свойская млекакормячая жывёліна з сямейства кашэчых; самка ката.

• К. мыецца — госці будуць (павер’е).
• На сэрцы (на душы) кошкі скрабуць (перан. пра трывожны стан, чаканне чаго-н. непрыемнага).
• Чорная к. прабегла паміж кім-н. (перан. сапсаваліся адносіны, пасварыліся).
• К. мышцы не таварыш (прыказка). Збродлівай кошцы хвост уцінаюць (прыказка).

◊

|| памянш. кошачка, ✂.

|| прым. кашэчы, ✂ і кашачы, ✂.

• Кашэчыя (і кашачыя) лапы.
• Кашэчыя (і кашачыя) звычкі.
• Сямейства кашэчых (наз.).

кошка​², ✂, ж.

1. мн. Жалезныя шыпы або іншыя прыстасаванні, якія мацуюцца да абутку для пад’ёму на слупы, мачты і пад.

2. Невялікі якар (спец.).

кошка​³, ✂, ж. (уст.).

Даўней: раменны бізун з некалькімі хвастамі.