Verbum

кот, ✂, м.

Самец кошкі.

• Сібірскі к.

◊

• Кату па пяту (разм. жарт.) — вельмі малы ростам.

• Купіць ката ў мяшку (разм.) — набыць што-н., не ведаючы яго якасці.

• Як кот наплакаў каго-чаго (разм. жарт.) — пра нязначную колькасць чаго-н.

|| памянш. коцік, ✂ і каток, ✂.

|| прым. каціны, ✂.

котлішча, ✂, н. (разм.).

1. Месца жыхарства, сяліба.

   • Ён і цяпер на дзедавым котлішчы сядзіць.

2. перан. Род, сям’я.

   • Благі хлопец як і ўсё іх к.

котная, ✂, ж.

Цяжарная (пра авечку, казу, кошку).

коўдра, ✂, ж.

Пасцельная прыналежнасць, якой накрываюцца.

• Ватная к.

|| прым. коўдравы, ✂.

коўзанка, ✂, ж. (разм.).

Расчышчанае роўнае месца, пакрытае лёдам, для катання; каток.

коўзацца, ✂; незак. (разм.).

1. Рухацца па слізкай паверхні, слізгацца.

   • К. па ледзяной дарозе.
   • Ногі коўзаюцца.

2. Катацца па слізкай паверхні.

   • Дзеці коўзаюцца на лёдзе.

3. Рухацца, не сядзець спакойна, ёрзаць.

   • К. па канапе.

|| наз. коўзанне, ✂.

коўзаць, ✂; незак. (разм.).

1. Тое, што і коўзацца (у 1 знач.).

   • Ногі коўзаюць па мокрым бервяне.

2. Вадзіць, соўгаць па якой-н. паверхні.

   • К. анучай па падлозе.

|| наз. коўзанне, ✂.

коўзкі, ✂ (разм.).

1. Зусім гладкі, які не стварае трэння і на якім цяжка ўтрымацца; слізкі.

   • Коўзкая сцежка.

2. Які мае гладкую паверхню і добра слізгаецца.

   • Коўзкія санкі.

|| наз. коўзкасць, ✂.

коўкі, ✂.

Які добра паддаецца каванню, коўцы.

• Коўкае жалеза.

|| наз. коўкасць, ✂.

коўш, ✂, м.

1. Шырокая круглая пасудзіна з ручкай для чэрпання вадкасці.

   • Зачэрпнуць вады каўшом.

2. Вялікае металічнае прыстасаванне ў розных механізмах для зачэрпвання, высыпання, разлівання і пад.

   • Ліцейны к.
   • К. экскаватара.

|| прым. каўшовы, ✂.