Verbum

корак, ✂, м.

1. Закупорка для бутэлек.

2. Абцас (уст.).

|| прым. коркавы, ✂.

корань, ✂, м.

1. Падземная частка расліны, пры дапамозе якой яна замацоўваецца ў зямлі і атрымлівае пажыўныя рэчывы.

   • Вырваць бярозку з коранем.
   • Пусціць карані (таксама перан. трывала, надоўга абаснавацца дзе-н.).
   • Вырваць з коранем (таксама перан. канчаткова пазбавіцца ад чаго-н.).

2. Унутраная частка зуба, ногця, воласа і пад., якая знаходзіцца ў целе.

   • К. зуба.

3. перан. Пачатак, аснова чаго-н.

   • К. зла.

4. У граматыцы: асноўная частка слова без суфікса і прыстаўкі.

   • К. дзеяслова.

5. У матэматыцы: лік, які пры ўзвядзенні ў пэўную ступень дае дадзены лік.

   • Квадратны к.
   • Здабыць к.

◊

• Глядзець у корань (разм.) — унікаць у сутнасць якой-н. справы.

• На корані — пра расліны: не зжаты, не скошаны.

• Гніць на корані — часцей перан. гінуць.

• Пад корань —

  1. ля самай асновы (ссякаць, зразаць што-н.).

     • Высякаць кусты пад корань;

  2. канчаткова (разбураць, знішчаць).

• У корані — зусім, канчаткова.

• У корані змянілася жыццё.

|| памянш. карэньчык, ✂.

|| прым. каранёвы, ✂.

корба, ✂, ж.

Ручка, якой прыводзяць у рух што-н.

• К. калодзежа.

корда, ✂, ж. (спец.).

Доўгая вяроўка, на якой ганяюць коней па крузе.

• Ганяць на кордзе.

корж, ✂, м.

Прэснае, сухое печыва з мукі; праснак.

• Напячы каржоў.

|| памянш. коржык, ✂.

|| прым. коржавы, ✂.

коржык, ✂, м.

1. гл. корж.

2. Салодкі кандытарскі выраб, род перніка.

|| прым. коржыкавы, ✂.

корка, ✂, ж.

Зацвярдзелы верхні слой чаго-н.

• Ледзяная к.

|| прым. коркавы, ✂.

корм, ✂, м.

Ежа жывёлы.

|| прым. кармавы, ✂.

• Кармавыя буракі.
• Кармавыя травы.

корма...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да корму, кармоў, напр. кормавытворчасць, кормаздрабняльнік, корманарыхтоўка, кормаправод, кормапрыгатавальны, кормараздатчык, кормаўборачны.

кормны, ✂.

Якога кормяць на забой; адкормлены.

• Кормныя свінні.