Verbum

карыцца, ✂; незак. (разм.).

Падпарадкоўвацца чыёй-н. волі, уладзе; пакарацца.

карыць​¹, ✂; незак.

Абчышчаць дрэва ад кары, акорваць.

• К. жэрдкі.

карыць​², ✂; незак. (разм.).

Папракаць, дакараць.

• Хопіць яго к.

карычнева-...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. карычневы, з карычневым адценнем, напр. карычнева-залацісты, карычнева-чорны, карычнева-чырвоны;
2. карычневы, у спалучэнні з іншым, асобным колерам, напр. карычнева-ружовы, карычнева-шэры.

карычневы, ✂.

Цёмны, буравата-жоўты (колеру жолуда або карыцы).

• Карычневае паліто.
• Карычневая чума (пра фашыстаў; пагард.).

карыятыда, ✂, ж.

Калона, апора ў будынку ў выглядзе жаночай фігуры.

карэ, нескл., н.

1. Баявое пастраенне ў форме чатырохвугольніка, якое прымянялася ў еўрапейскіх арміях да канца 19 ст. для адбіцця атак з усіх бакоў.

2. нескл., н. Квадратны выраз каўняра на сукенцы.

3. нязм. У форме чатырохвугольніка.

   • Каўнер к.

карэйка, ✂, ж.

Свіная або цялячая грудзінка спецыяльнага прыгатавання.

карэйцы, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Карэі.

|| ж. карэянка, ✂.

|| прым. карэйскі, ✂.

карэктар, ✂, м.

Работнік выдавецтва, газеты або друкарні, які чытае і правіць карэктуру.

|| прым. карэктарскі, ✂.

• Нарада ў карэктарскай (наз.).