Verbum

канцэраген, ✂, м. (спец.).

Хімічнае рэчыва, якое садзейнічае ўзнікненню злаякаснай пухліны.

|| прым. канцэрагенны, ✂.

• Канцэрагенныя рэчывы.

канцэрн, ✂, м.

Адна з форм аб’яднання розных прадпрыемстваў з высокім узроўнем канцэнтрацыі і цэнтралізацыі капіталаў і вытворчасці.

канцэрт, ✂, м.

1. Публічнае выкананне музычных і іншых твораў.

   • Эстрадны к.
   • Даць к. (пра выканаўцу).

2. Музычны твор для аднаго інструмента ў суправаджэнні аркестра.

   • К. для фартэпіяна з аркестрам.

|| прым. канцэртны, ✂.

• Канцэртная зала.

канцэртаваць, ✂; незак. (спец.).

Выступаць у канцэртах, даваць канцэрты.

канцэртант, ✂, м.

Артыст, які дае канцэрт (у 1 знач.).

|| ж. канцэртантка, ✂.

канцэртмайстар, ✂, м.

1. Музыкант, які ўзначальвае адну са струнных груп аркестра.

2. Саліст сімфанічнага або опернага аркестра.

3. Піяніст-акампаніятар, які развучвае партыі са спевакамі.

|| прым. канцэртмайстарскі, ✂.

канцэрціна​¹, ✂, ж.

Музычны інструмент, які мае выгляд шасціграннага гармоніка.

• Іграць на канцэрціне.

канцэрціна​², нескл., н. (спец.).

Музычны твор тыпу канцэрта (у 2 знач.), які адрозніваецца ад апошняга меншай складанасцю і меншымі памерамі.

канцэсія, ✂, ж.

1. Дагавор на здачу дзяржавай у эксплуатацыю прыватным прадпрымальнікам або іншаземным фірмам прамысловых прадпрыемстваў, прыродных багаццяў або іншых гаспадарчых аб’ектаў.

   • Міжнародныя канцэсіі.
   • К. на будаўніцтва чыгункі.

2. Само прадпрыемства, арганізаванае на аснове такога дагавору.

|| прым. канцэсійны, ✂.

канцэсіянер, ✂, м.

Уладальнік канцэсіі.

|| прым. канцэсіянерскі, ✂.