Verbum

канюк, ✂, м.

Тое, што і каня.

кан’юнктура, ✂, ж. (кніжн.).

Становішча, абставіны, што склаліся ў якой-н. галіне грамадскага жыцця.

• Міжнародная к.
• Палітычная к.

|| прым. кан’юнктурны, ✂.

кан’юнктуршчык, ✂, м. (разм.).

Беспрынцыповы чалавек, які змяняе свае паводзіны ў залежнасці ад той ці іншай кан’юнктуры, ад абставін.

|| ж. кан’юнктуршчыца, ✂.

кан’юнктыва, ✂, ж. (спец.).

Вонкавая абалонка вока.

|| прым. кан’юнктывальны, ✂.

кан’юнктывіт, ✂, м.

Запаленне слізістай абалонкі вока, што пакрывае ўнутраную паверхню і пярэднюю частку вочнага яблыка.

канюшня, ✂, ж.

Хлеў для коней.

|| прым. канюшневы, ✂.

канюшына, ✂, ж.

Кармавая травяністая расліна сямейства бабовых з трайчастым лісцем і шарападобнымі кветкамі.

|| прым. канюшынны, ✂ і канюшынавы, ✂.

каня, ✂, ж.

Птушка сямейства ястрабіных, якая жыве на балотах, сырых лугах, крык якой нагадвае слова «піць»; кнігаўка.

• Плачуць кані над балотам, просяць піць.
• Енчыць, як к. на дождж.

канявод, ✂, м.

Спецыяліст па конегадоўлі.

каняка, ✂, ж. (разм.).

Пра слабага заезджанага каня.