Verbum

фармакалогія, ✂, ж.

Навука аб уздзеянні лекавых рэчываў на арганізм чалавека і жывёлы.

|| прым. фармакалагічны, ✂.

фармакапея, ✂, ж. (спец.).

Афіцыйны звод правіл, якім кіруюцца фармацэўты пры падрыхтоўцы, праверцы, захоўванні, назначэнні лякарстваў.

|| прым. фармакапейны, ✂.

фармаколаг, ✂, м.

Спецыяліст па фармакалогіі.

фармалізаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Паказаць (-зваць) змястоўны бок з’явы ў выглядзе фармальнай сістэмы або вылічэння.

• Фармалізаваная мова (сістэма спецыялізаваных моўных сродкаў або іх сімвалаў з дакладнымі правіламі спалучальнасці; спец.).

|| наз. фармалізацыя, ✂.

• Ф. апісання.

фармалізм, ✂, м.

1. Фармальнае прытрымліванне якіх-н. знешніх форм на шкоду сутнасці справы.

   • Бюракратычны ф.

2. У мастацтве, эстэтыцы і інш. гуманітарных навуках: агульная назва кірункаў, якія надаюць значэнне толькі форме, знешняму выражэнню.

   • Ф. у літаратуразнаўстве.

|| прым. фармалістычны, ✂ і фармалісцкі, ✂.

фармалін, ✂, м.

Дэзінфіцыруючы сродак з рэзкім удушлівым пахам.

|| прым. фармалінавы, ✂.

фармаліст, ✂, м.

1. Чалавек, чыя работа прасякнута фармалізмам (у 1 знач.).

2. Паслядоўнік фармалізму (у 2 знач.).

|| ж. фармалістка, ✂.

|| прым. фармалісцкі, ✂.

фармалістыка, ✂, м. (разм.).

Фармальныя (у 2 знач.) адносіны да чаго-н., прытрымліванне занадта лішніх знешніх фармальнасцей.

фармальнасць, ✂, ж.

1. гл. фармальны.

2. Тое, што і фармалізм (у 1 знач.).

3. Дзеянні, неабходныя з пункту погляду пэўнага парадку пры выкананні, афармленні чаго-н.

   • Вытрымаць усе фармальнасці.

фармальны, ✂.

1. гл. форма.

2. Прасякнуты фармалізмам (у 1 знач.).

   • Ф. падыход да справы.

3. Заснаваны на прынцыпах фармалізму (у 2 знач.).

   • Ф. метад.

4. Зроблены афіцыйна, законна.

   • Ф. дазвол.
   • Фармальная прычына.

5. Такі, дзе захавана толькі знешняя форма, які існуе толькі па форме, для выгляду.

   • Ф. падыход.
   • Фармальнае права.

|| наз. фармальнасць, ✂.