Verbum

знаходка, ✂, ж.

1. Знойдзеная рэч.

   • Бюро знаходак (установа, якая вяртае згубленыя рэчы іх уладальнікам).

2. перан. Аб кім-, чым-н. набытым і вельмі патрэбным.

   • Творчыя знаходкі.
   • Гэты спецыяліст — з. для прадпрыемства.

знаходлівы, ✂.

Здагадлівы, дасціпны, які лёгка знаходзіць выйсце з цяжкага становішча.

• З. чалавек.

|| наз. знаходлівасць, ✂.

знацца, ✂; незак. (разм.).

1. Падтрымліваць знаёмства, мець сувязі з кім-, чым-н.

   • З такім сябрам я і з. не хачу.

2. Добра ведаць якую-н. справу.

   • З. на пчалярстве.

знаць​¹, ✂; незак.

1. Тое, што і ведаць (у 1, 2, 3, 4 і 5 знач.).

2. інф. у знач. вык. Відаць, можна заўважыць (уст.).

   • З. па слядах, што тут прайшоў воўк.

знаць​², ✂, ж.

Вышэйшы слой прывілеяванага класа ў буржуазна-дваранскім грамадстве.

значкіст, ✂, м.

Чалавек, які мае значок як сведчанне пра кваліфікацыю, выкананне якіх-н. нарматываў.

|| ж. значкістка, ✂.

|| прым. значкісцкі, ✂.

значны, ✂.

1. Вялікі памерам, колькасцю, сілай.

   • Значныя страты.
   • У значнай ступені.
   • Значна (прысл.) больш.

2. Які мае вялікае значэнне, важны.

   • Значныя падзеі.
   • З. чалавек.

|| наз. значнасць, ✂.

значок, ✂, м.

1. Пласцінка, кружок і пад. з якім-н. адбіткам, які носіцца на грудзях як упрыгожанне, памятны знак ці знак прыналежнасці да якой-н. арганізацыі.

   • Памятны з.
   • Універсітэцкі з.

2. Умоўная паметка на чым-н.

   • Паставіць значкі на палях кнігі.

значыцца, ✂; незак. (афіц.).

Быць запісаным дзе-н., лічыцца, называцца.

• З. ў спісе.
• Ён у нас значыцца ў якасці кансультанта (або як кансультант).

значыць​¹, ✂; незак.

1. Памячаць, ставячы знак, метку і пад.

   • З. старонкі.

2. Вызначаць, указваць сабой шлях, дарогу і пад.

   • Перадавыя ідэі значаць нам дарогу ў заўтра.

|| зак. пазначыць, ✂.