Verbum

знарок, прысл.

З якой-н. мэтай, з пэўнымі намерамі.

• З. папярэдзіў.
• Як з. (нібы назло).

знасіцца, ✂; зак.

Стаць непрыгодным ад доўгай носкі ці работы.

• Боты знасіліся.
• Поршні знасіліся.
• Арганізм знасіўся (перан. дачасна састарыўся, аслабеў).

|| незак. зношвацца, ✂.

|| наз. знос, ✂ і зношванне, ✂.

• Знос аўтапакрышак.
• Няма зносу чаму-н. або не ведае зносу што-н. (доўга не зношваецца; разм.).
• Працаваць на знос (перан.).
• Зношванне арганізма (перан.).

знасіць​¹, ✂; зак.

Доўгай носкай зрабіць непрыгодным.

• З. сукенку.

◊

• Не знасіць галавы каму (разм.) — не мінуць пакарання, не ўцалець, загінуць з-за сваёй неасцярожнасці, свавольства і пад.

|| незак. зношваць, ✂.

|| наз. зношванне, ✂.

знасіць​², ✂; зак.

Занесці куды-н. і прынесці назад.

• З. дзіця да ўрача.

знатнасць, ✂, ж. (уст.).

Прыналежнасць да знаці, становішча знатнага (у 2 знач.) чалавека.

знатны, ✂.

1. Вядомы, славуты.

   • Знатныя людзі краіны.
   • З. пчаляр.

2. Які належыць да знаці (уст.).

   • З. род.

знаток, ✂, м.

Той, хто валодае вялікімі ведамі ў чым-н., тонкім разуменнем чаго-н.

знахар, ✂, м.

Лекар-самавучка, які карыстаецца ўласнымі спосабамі лячэння: замовамі, травамі і пад.

|| ж. знахарка, ✂.

|| прым. знахарскі, ✂.

знахарства, ✂, н.

Занятак знахара.

• Займацца знахарствам.

знаходзіцца, ✂; незак.

1. гл. знайсціся.

2. Быць, змяшчацца, мецца дзе-н.

   • Школа знаходзілася на другім канцы вёскі.

|| наз. знаходжанне, ✂.