зуро́чыць
‘сурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зуро́чу |
зуро́чым |
| 2-я ас. |
зуро́чыш |
зуро́чыце |
| 3-я ас. |
зуро́чыць |
зуро́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зуро́чыў |
зуро́чылі |
| ж. |
зуро́чыла |
| н. |
зуро́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зуро́ч |
зуро́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зуро́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зы́біць
‘зыбаць - гушкаць каго-небудзь, што-небудзь, то падымаючы, то апускаючы’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зы́блю |
зы́бім |
| 2-я ас. |
зы́біш |
зы́біце |
| 3-я ас. |
зы́біць |
зы́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
зы́біў |
зы́білі |
| ж. |
зы́біла |
| н. |
зы́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зы́б |
зы́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зы́бячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
куртыза́ніць
‘валачыцца за кім-небудзь, заляцацца да каго-небудзь; быць куртызанкай’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
куртыза́ню |
куртыза́нім |
| 2-я ас. |
куртыза́ніш |
куртыза́ніце |
| 3-я ас. |
куртыза́ніць |
куртыза́няць |
| Прошлы час |
| м. |
куртыза́ніў |
куртыза́нілі |
| ж. |
куртыза́ніла |
| н. |
куртыза́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
куртыза́нь |
куртыза́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
куртыза́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ламяну́ць
‘ламануць, ударыць каго-небудзь, што-небудзь; пабегчы, уцячы, рвануць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ламяну́ |
ламянё́м |
| 2-я ас. |
ламяне́ш |
ламеняце́ |
| 3-я ас. |
ламяне́ |
ламяну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
ламяну́ў |
ламяну́лі |
| ж. |
ламяну́ла |
| н. |
ламяну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ламяні́ |
ламяні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ламяну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лупну́ць
‘рвануць, ударыць каго-небудзь, што-небудзь; пайсці (пра дождж і пад.)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лупну́ |
лупнё́м |
| 2-я ас. |
лупне́ш |
лупняце́ |
| 3-я ас. |
лупне́ |
лупну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
лупну́ў |
лупну́лі |
| ж. |
лупну́ла |
| н. |
лупну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лупні́ |
лупні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
лупну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ажарга́ць
‘сесці на каня, асядлаць каго-небудзь, што-небудзь (матацыкл, веласіпед)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ажарга́ю |
ажарга́ем |
| 2-я ас. |
ажарга́еш |
ажарга́еце |
| 3-я ас. |
ажарга́е |
ажарга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ажарга́ў |
ажарга́лі |
| ж. |
ажарга́ла |
| н. |
ажарга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ажарга́й |
ажарга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ажарга́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аста́рыць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь старым; паслабіць, знішчыць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аста́ру |
аста́рым |
| 2-я ас. |
аста́рыш |
аста́рыце |
| 3-я ас. |
аста́рыць |
аста́раць |
| Прошлы час |
| м. |
аста́рыў |
аста́рылі |
| ж. |
аста́рыла |
| н. |
аста́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аста́р |
аста́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аста́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ату́таваць
‘паляваць, пераследуючы каго-небудзь сабакамі (ад крыку "ату")’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ату́тую |
ату́туем |
| 2-я ас. |
ату́туеш |
ату́туеце |
| 3-я ас. |
ату́туе |
ату́туюць |
| Прошлы час |
| м. |
ату́таваў |
ату́тавалі |
| ж. |
ату́тавала |
| н. |
ату́тавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ату́туй |
ату́туйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ату́таваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аціна́ць
‘ахопліваць каго-небудзь, што-небудзь (страх ацінае душу); абсякаць што-небудзь (ацінаць сучча)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аціна́ю |
аціна́ем |
| 2-я ас. |
аціна́еш |
аціна́еце |
| 3-я ас. |
аціна́е |
аціна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аціна́ў |
аціна́лі |
| ж. |
аціна́ла |
| н. |
аціна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аціна́й |
аціна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аціна́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аця́ць
‘ахапіць каго-небудзь, што-небудзь (страх ацяў душу); абсекчы што-небудзь (ацяць сучча)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атну́ |
атнё́м |
| 2-я ас. |
атне́ш |
атняце́ |
| 3-я ас. |
атне́ |
атну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
аця́ў |
аця́лі |
| ж. |
аця́ла |
| н. |
аця́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атні́ |
атні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аця́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)