каго́ мест. в род., вин. кого́; см. хто

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каго́,

гл. хто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каго́ займ. гл. хто

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

канцэнтра́цыя,

збіранне каго-небудзь ці чаго-небудзь у пэўным месцы.

т. 8, с. 13

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АНТЫПА́ТЫЯ (грэч. antipatheia),

пачуццё непрыязнасці, непрыхільнасці да каго-н. або чаго-н.; процілеглае — сімпатыя.

т. 1, с. 399

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЕТАМАРФО́ЗА,

1) ператварэнне, пераўтварэнне, перабудова каго- ці чаго-небудзь.

2) У біялогіі — гл. Метамарфоз.

т. 10, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БАНКЕ́Т (франц. banquet),

урачысты абед ці вячэра з нагоды чаго-н. або ў гонар каго-н.

т. 2, с. 282

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

хто́

займеннік, пытальна–адносны, безасабовы

адз.
-
Н. хто́
Р. каго́
Д. каму́
В. каго́
Т. кі́м
М. кі́м

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навести́ть сов. наве́даць (каго, што), даве́дацца (каго, да каго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навеща́ть несов. наве́дваць (каго, што), даве́двацца (каго, да каго);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)