Verbum

склоня́емость грам. скланя́льнасць, -ці ж.;

склоня́емый скланя́льны.

склоня́ть​^I несов.

1. схіля́ць, нахіля́ць; (нагибать) нагіна́ць; (опускать, спускать) апуска́ць, спуска́ць;

2. перен. схіля́ць, угаво́рваць; см. склони́ть.

склоня́ть​^II несов., грам. скланя́ць;

◊

склоня́ть на ра́зные лады́ скланя́ць на ўсе лады́.

склоня́ться​^I несов.

1. схіля́цца, нахіля́цца, нагіна́цца;

2. перен. (поддаваться уговорам) схіля́цца;

3. страд. схіля́цца, нахіля́цца; нагіна́цца; апуска́цца, спуска́цца; см. склоня́ть​^{I 1}.

склоня́ться​^II несов., грам. скланя́цца.

скло́чить сов., прост. склы́чыць, зля́мчыць.

скло́чник разг. скло́чнік, -ка м., зва́днік, -ка м.;

скло́чница скло́чніца, -цы ж., зва́дніца, -цы ж.;

скло́чничать несов., разг. скло́чнічаць, зва́днічаць;