Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вспу́чивать несов. успу́чваць; (живот) безл. успу́шваць;

вспу́чиваться

1. успу́чвацца; успу́швацца;

2. страд. успу́чвацца;

вспу́чить сов. успу́чыць; (живот) безл. успу́шыць;

вспу́читься успу́чыцца; успу́шыцца.

вспуши́ть сов., прост. узбі́ць; зрабі́ць пушы́стым, пу́льхным;

вспуши́ться зрабі́цца пушы́стым, пу́льхным.

вспыли́ть сов. ускіпе́ць; узгарэ́цца.

вспы́льчиво нареч. запа́льчыва;

вспы́льчивость запа́льчывасць, -ці ж.;

вспы́льчивый запа́льчывы.