Verbum

сло́мленный злама́ны; палама́ны.

слон слон, род. слана́ м.;

◊

де́лать из му́хи слона́ погов. з му́хі вала́ рабі́ць; з ве́тру вяро́ўку віць; ба́йка з камара́ вы́расце на вала́;

слона́ не приме́тить слана́ не заўва́жыць;

слонёнок м. сланяня́ и сланянё, -ня́ці ср.

сло́ник

1. разг., уменьш.-ласк. сло́нік, -ка м.;

2. зоол. даўгано́сік, -ка м.

Сло́ним г. Сло́нім, -ма м.

сло́нимский сло́німскі.

Сло́нимский райо́н Сло́німскі раён.

слони́ха слані́ха, -хі ж.;

слоно́вник слано́ўнік, -ка м.

слоно́вость мед. слано́васць, -ці ж.