Verbum

склоня́ться​^II несов., грам. скланя́цца.

скло́чить сов., прост. склы́чыць, зля́мчыць.

скло́чник разг. скло́чнік, -ка м., зва́днік, -ка м.;

скло́чница скло́чніца, -цы ж., зва́дніца, -цы ж.;

скло́чничать несов., разг. скло́чнічаць, зва́днічаць;

скло́чнический скло́чніцкі, зва́дніцкі;

скло́чничество скло́чніцтва, -ва ср., зва́дніцтва, -ва ср.;

скло́чный разг.

1. скло́чны, зва́дны;

2. (о человеке) скло́чны, сварлі́вы.

склю́нуть сов. здзеўбану́ць.

скля́нка

1. (сосуд) пля́шачка, -кі ж., бутэ́лечка, -кі ж.;

2. мор. скля́нка, -кі ж.