Verbum

склони́ть сов.

1. схілі́ць, мног. пасхіля́ць, нахілі́ць, мног. панахіля́ць, пахілі́ць; (нагнуть) нагну́ць, мног. панагіна́ць; (опустить, спустить) апусці́ць, мног. паапуска́ць, спусці́ць, мног. паспуска́ць;

склони́ть го́лову схілі́ць (нахілі́ць, пахілі́ць, апусці́ць) галаву́;

склони́ть ве́тку нахілі́ць (нагну́ць) галі́нку;

склони́ть знамёна апусці́ць (спусці́ць) сцягі́;

2. перен. (убедить) схілі́ць, угавары́ць;

склони́ться

1. схілі́цца, мног. пасхіля́цца, нахілі́цца, мног. панахіля́цца, нагну́цца, мног. панагіна́цца;

2. перен. (поддаться уговорам) схілі́цца.

скло́нность ж. нахі́л, -лу м., схі́льнасць, -ці ж.;

скло́нный схі́льны.

скло́новый схі́лавы;

скло́новые зе́мли схі́лавыя зе́млі.

склоня́емость грам. скланя́льнасць, -ці ж.;

склоня́емый скланя́льны.

склоня́ть​^I несов.

1. схіля́ць, нахіля́ць; (нагибать) нагіна́ць; (опускать, спускать) апуска́ць, спуска́ць;

2. перен. схіля́ць, угаво́рваць; см. склони́ть.

склоня́ть​^II несов., грам. скланя́ць;

◊

склоня́ть на ра́зные лады́ скланя́ць на ўсе лады́.

склоня́ться​^I несов.

1. схіля́цца, нахіля́цца, нагіна́цца;

2. перен. (поддаваться уговорам) схіля́цца;

3. страд. схіля́цца, нахіля́цца; нагіна́цца; апуска́цца, спуска́цца; см. склоня́ть​^{I 1}.