возмути́ться
1. абуры́цца;
2. уст. (восстать) узбунтава́цца.
возмуща́ть несов.
1. (выводить из себя) абура́ць;
2. (побуждать к восстанию) уст. падбухто́рваць, узбунто́ўваць;
3. (выводить из состояния покоя) уст. узбура́ць, паруша́ць (спако́й);
возмуща́ться
1. абура́цца;
2. уст. (восставать) узбунто́ўвацца;
возмуще́ние ср.
1. абурэ́нне, -ння ср.;
2. (мятеж) уст. бунт, род. бу́нту м., сму́та, -ты ж.;
3. астр. адхіле́нне, -ння ср.;
возмуще́ние небе́сных тел адхіле́нне нябе́сных цел;
магни́тное возмуще́ние физ. магні́тная бу́ра;
возмущённо нареч. абу́рана;
возмущённый
1. прич. абу́раны;
2. прич. падбухто́раны, узбунтава́ны;
3. прич. узбу́раны, пару́шаны; см. возмути́ть;
4. прил. абу́раны.
вознагради́ть сов. узнагаро́дзіць; (заплатить) заплаці́ць; (отблагодарить) аддзя́каваць;
вознагради́ться узнагаро́дзіцца; заплаці́цца; аддзя́кавацца;
вознагражда́ть несов. узнагаро́джваць; (платить) плаці́ць; (благодарить) дзя́каваць;
вознагражда́ться возвр., страд. узнагаро́джвацца; плаці́цца; дзя́кавацца;