Verbum

вко́вывание уко́ўванне, -ння ср.;

вко́вывать несов. уко́ўваць;

вко́вываться страд. уко́ўвацца.

вкогти́ться сов., охот. учапі́цца (кіпцюра́мі).

вкола́чивание убіва́нне, -ння ср., забіва́нне, -ння ср., уганя́нне, -ння ср.;

вкола́чивать несов., разг. убіва́ць, забіва́ць, уганя́ць;

вкола́чиваться страд. убіва́цца, забіва́цца, уганя́цца;

вколоти́ть сов., разг. убі́ць, мног. паўбіва́ць, забі́ць, мног. пазабіва́ць, увагна́ць, мног. паўганя́ць;

◊

вколоти́ть ко́му-л. в го́лову убі́ць каму́-не́будзь у галаву́.

вко́лотый уко́латы;

вколо́ть сов. укало́ць;