Verbum

вино́вник віно́ўнік, -ка м.;

вино́вница віно́ўніца, -цы ж.;

вино́вность вінава́тасць, -ці ж.;

вино́вный

1. прил. вінава́ты;

призна́ть вино́вным прызна́ць вінава́тым;

чу́вствовать себя́ вино́вным адчува́ць сябе́ вінава́тым;

2. сущ. вінава́ты, -тага м.

виногра́д вінагра́д, -ду м.;

виногра́дарский вінагра́дарскі;

виногра́дарство вінагра́дарства, -ва ср.;

виногра́дарь вінагра́дар, -ра м.;

виногра́дина разг. вінагра́дзіна, -ны ж.;

виногра́дник вінагра́днік, -ку м.;