Verbum

wianie

н.

1. веянне;

2. павяванне

wiano

н. уст. пасаг, вена

wiara

wiar|a

ж.

1. вера;

~a w swoje siły — вера ў свае сілы;

dać ~ę czemu — паверыць чаму (у што);

2. вераванне; веравызнанне;

~a katolicka — каталіцкая вера; каталіцкае веравызнанне;

3. кніжн. вернасць;

dochować (dotrzymać) ~y — застацца верным; захаваць вернасць;

wyznanie ~y — сімвал веры; крэда;

w dobrej wierze — а) з верай у сапраўднасць чаго;

з добрымі намерамі;

nie do ~y — неверагодна; не можа быць; немагчыма паверыць

wiarogodność

ж. верагоднасць; пэўнасць; дакладнасць;

stwierdzić wiarogodność podpisu — засведчыць подпіс

wiarogodny

верагодны; пэўны; дакладны

wiarołomność

ж. вераломнасць, вераломства

wiarołomny

вераломны

wiarus

м. стары салдат

wiarygodny

гл. wiarogodny

wiata

ж. паветка; павець; навес