Verbum

wytyczać

незак.

1. намячаць;

2. геад. тычкаваць

wytyczny

1. дырэктыўны;

2. ~a ж. указанне, дырэктыва

wytyczyć

зак.

1. намеціць;

2. геад. пратычкаваць;

wytyczyć granicę — правесці дэмаркацыю мяжы

wytykać

незак.

1. высоўваць;

2. вызначаць (дарогу і да т.п.);

3. komu co паказваць каму на што; папракаць каго ў чым;

wytykać komu wady — паказваць каму на недахопы (хібы; заганы);

3. разм. уцякаць;

wytykać kogo/co palcem — паказваць на каго/што пальцам

wytynkować

зак. абтынкаваць

wytypować

зак. вызначыць, намеціць

wytypowany

вызначаны, намечаны

wyuczony

вывучаны;

wyuczony zawód — вывучаная прафесія

wyuczyć

зак. вывучыць, навучыць

wyuczyć się

зак. вывучыцца; навучыцца;

wyuczyć się czego na pamięć — вывучыць што напамяць