Verbum

wyorać

зак.

1. выараць;

2. збаразніць; зрэзаць

wyorywać

незак. выворваць

wyostrzyć

зак.

1. навастрыць;

2. перан. абвастрыць

wypaczać

незак.

1. скрыўляць;

2. перан. скажаць, перакручваць

wypaczać się

незак. скрыўляцца

wypaczenie

н.

1. скрыўленне;

2. перан. скажэнне, перакручванне

wypaczyć

зак.

1. скрывіць;

wypaczyć drzwi — скрывіць дзверы;

2. перан. сказіць, перакруціць;

wypaczyć charakter перан. сапсаваць характар

wypaczyć się

зак. скрывіцца;

deski się ~ły — дошкі скрывіліся (пакрывіліся)

wypad, ~u

м.

1. спарт. выпад;

2. выхадка

wypadać

wypada|ć

незак.

1. выпадаць; вывальвацца;

2. выбягаць;

3. ~a безас. зручна, ёмка;

wypadać go odwiedzić — зручна яго наведаць;

nie wypadać — нязручна, няёмка;

~łoby — варта было б; належала б;

na jedno wypadać — усё роўна