Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąbcdeęghijklłmnoóprsśtuwyzż-./ 

wykrztusić

зак.

1. адхаркнуць;

2. выціснуць; сказаць праз сілу

wykrztuśny

адхарквальны;

środek wykrztuśny — адхарквальны сродак

wykrzyczeć

зак. вылаяць, накрычаць;

гл. wykrzyknąć

wykrzyczeć się

зак. накрычацца

wykrzyk, ~u

м. выкрык, выгук, вокліч

wykrzykiwać

незак. выкрыкваць, ускрыкваць

wykrzyknąć

зак. пракрычаць, усклікнуць

wykrzyknik

м.

1. грам. выклічнік;

2. грам. клічнік

wykrzywiać

незак.

1. крывіць;

2. скажаць

wykrzywiać się

незак.

1. перакрыўляцца; крывіцца;

2. моршчыцца; крывіць (строіць) грымасу