Verbum

wyczyn, ~u

м.

1. подзвіг; дасягненне; рэкорд; учынак;

wyczyn sportowy — спартыўнае дасягненне;

śmiały wyczyn — смелы ўчынак;

2. выбрык; выхадка

wyczyniać

незак. разм. вычвараць; вырабляць;

wyczyniać głupstwa — рабіць глупствы

wyczynić

зак. разм. нарабіць; вычварыць

wyczyniec

м. бат. лісахвост (Alopecurus L.)

wyczyszczać

незак. вычышчаць

wyczyścić

зак. вычысціць

wyczytać

зак. вычытаць; прачытаць

wyczytywać

незак. вычытваць; прачытваць

wyć

незак. выць

wyćwiczenie

н.

1. навучанне;

2. вывучка; спрыт;

3. пакаранне дубцамі