арыентава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арыентава́льніца |
арыентава́льніцы |
| Р. |
арыентава́льніцы |
арыентава́льніц |
| Д. |
арыентава́льніцы |
арыентава́льніцам |
| В. |
арыентава́льніцу |
арыентава́льніц |
| Т. |
арыентава́льніцай арыентава́льніцаю |
арыентава́льніцамі |
| М. |
арыентава́льніцы |
арыентава́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
арыентава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арыентава́насць |
| Р. |
арыентава́насці |
| Д. |
арыентава́насці |
| В. |
арыентава́насць |
| Т. |
арыентава́насцю |
| М. |
арыентава́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
арыентава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арыентава́нне |
| Р. |
арыентава́ння |
| Д. |
арыентава́нню |
| В. |
арыентава́нне |
| Т. |
арыентава́ннем |
| М. |
арыентава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
арыентава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арыентава́ны |
арыентава́ная |
арыентава́нае |
арыентава́ныя |
| Р. |
арыентава́нага |
арыентава́най арыентава́нае |
арыентава́нага |
арыентава́ных |
| Д. |
арыентава́наму |
арыентава́най |
арыентава́наму |
арыентава́ным |
| В. |
арыентава́ны (неадуш.) арыентава́нага (адуш.) |
арыентава́ную |
арыентава́нае |
арыентава́ныя (неадуш.) арыентава́ных (адуш.) |
| Т. |
арыентава́ным |
арыентава́най арыентава́наю |
арыентава́ным |
арыентава́нымі |
| М. |
арыентава́ным |
арыентава́най |
арыентава́ным |
арыентава́ных |
Кароткая форма: арыентава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
арыентава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
арыенту́юся |
арыенту́емся |
| 2-я ас. |
арыенту́ешся |
арыенту́ецеся |
| 3-я ас. |
арыенту́ецца |
арыенту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
арыентава́ўся |
арыентава́ліся |
| ж. |
арыентава́лася |
| н. |
арыентава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
арыенту́йся |
арыенту́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
арыенту́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
арыентава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
арыенту́ю |
арыенту́ем |
| 2-я ас. |
арыенту́еш |
арыенту́еце |
| 3-я ас. |
арыенту́е |
арыенту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
арыентава́ў |
арыентава́лі |
| ж. |
арыентава́ла |
| н. |
арыентава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
арыенту́й |
арыенту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
арыенту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
арыенталі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арыенталі́зм |
| Р. |
арыенталі́зму |
| Д. |
арыенталі́зму |
| В. |
арыенталі́зм |
| Т. |
арыенталі́змам |
| М. |
арыенталі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
арыенталі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арыенталі́ст |
арыенталі́сты |
| Р. |
арыенталі́ста |
арыенталі́стаў |
| Д. |
арыенталі́сту |
арыенталі́стам |
| В. |
арыенталі́ста |
арыенталі́стаў |
| Т. |
арыенталі́стам |
арыенталі́стамі |
| М. |
арыенталі́сце |
арыенталі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.