Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

арша́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. арша́нка арша́нкі
Р. арша́нкі арша́нак
Д. арша́нцы арша́нкам
В. арша́нку арша́нак
Т. арша́нкай
арша́нкаю
арша́нкамі
М. арша́нцы арша́нках

Крыніцы: piskunou2012.

арша́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арша́нскі арша́нская арша́нскае арша́нскія
Р. арша́нскага арша́нскай
арша́нскае
арша́нскага арша́нскіх
Д. арша́нскаму арша́нскай арша́нскаму арша́нскім
В. арша́нскі (неадуш.)
арша́нскага (адуш.)
арша́нскую арша́нскае арша́нскія (неадуш.)
арша́нскіх (адуш.)
Т. арша́нскім арша́нскай
арша́нскаю
арша́нскім арша́нскімі
М. арша́нскім арша́нскай арша́нскім арша́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

аршы́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аршы́н аршы́ны
Р. аршы́на аршы́наў
Д. аршы́ну аршы́нам
В. аршы́н аршы́ны
Т. аршы́нам аршы́намі
М. аршы́не аршы́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аршы́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аршы́ннік аршы́ннікі
Р. аршы́нніка аршы́ннікаў
Д. аршы́нніку аршы́ннікам
В. аршы́нніка аршы́ннікаў
Т. аршы́ннікам аршы́ннікамі
М. аршы́нніку аршы́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

аршы́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аршы́нны аршы́нная аршы́ннае аршы́нныя
Р. аршы́ннага аршы́ннай
аршы́ннае
аршы́ннага аршы́нных
Д. аршы́ннаму аршы́ннай аршы́ннаму аршы́нным
В. аршы́нны (неадуш.)
аршы́ннага (адуш.)
аршы́нную аршы́ннае аршы́нныя (неадуш.)
аршы́нных (адуш.)
Т. аршы́нным аршы́ннай
аршы́ннаю
аршы́нным аршы́ннымі
М. аршы́нным аршы́ннай аршы́нным аршы́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аршэ́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аршэ́ннік
Р. аршэ́нніку
Д. аршэ́нніку
В. аршэ́ннік
Т. аршэ́ннікам
М. аршэ́нніку

Крыніцы: piskunou2012.

арыга́мі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз.
Н. арыга́мі
Р. арыга́мі
Д. арыга́мі
В. арыга́мі
Т. арыга́мі
М. арыга́мі

Крыніцы: sbm2012.

арыгіна́л

‘асоба, непадобная да іншых’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. арыгіна́л арыгіна́лы
Р. арыгіна́ла арыгіна́лаў
Д. арыгіна́лу арыгіна́лам
В. арыгіна́ла арыгіна́лаў
Т. арыгіна́лам арыгіна́ламі
М. арыгіна́ле арыгіна́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

арыгіна́л

‘твор ці дакумент у першапачатковай форме; рукапіс’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. арыгіна́л арыгіна́лы
Р. арыгіна́ла арыгіна́лаў
Д. арыгіна́лу арыгіна́лам
В. арыгіна́л арыгіна́лы
Т. арыгіна́лам арыгіна́ламі
М. арыгіна́ле арыгіна́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

арыгіна́лка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. арыгіна́лка арыгіна́лкі
Р. арыгіна́лкі арыгіна́лак
Д. арыгіна́лцы арыгіна́лкам
В. арыгіна́лку арыгіна́лак
Т. арыгіна́лкай
арыгіна́лкаю
арыгіна́лкамі
М. арыгіна́лцы арыгіна́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.