захало́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
захало́джаны |
захало́джаная |
захало́джанае |
захало́джаныя |
| Р. |
захало́джанага |
захало́джанай захало́джанае |
захало́джанага |
захало́джаных |
| Д. |
захало́джанаму |
захало́джанай |
захало́джанаму |
захало́джаным |
| В. |
захало́джаны (неадуш.) захало́джанага (адуш.) |
захало́джаную |
захало́джанае |
захало́джаныя (неадуш.) захало́джаных (адуш.) |
| Т. |
захало́джаным |
захало́джанай захало́джанаю |
захало́джаным |
захало́джанымі |
| М. |
захало́джаным |
захало́джанай |
захало́джаным |
захало́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
захало́джваць
‘халаднець; ахалоджваць, астуджваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
захало́джваю |
захало́джваем |
| 2-я ас. |
захало́джваеш |
захало́джваеце |
| 3-я ас. |
захало́джвае |
захало́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
захало́джваў |
захало́джвалі |
| ж. |
захало́джвала |
| н. |
захало́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
захало́джвай |
захало́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
захало́джваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
захалу́сны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
захалу́сны |
захалу́сная |
захалу́снае |
захалу́сныя |
| Р. |
захалу́снага |
захалу́снай захалу́снае |
захалу́снага |
захалу́сных |
| Д. |
захалу́снаму |
захалу́снай |
захалу́снаму |
захалу́сным |
| В. |
захалу́сны (неадуш.) захалу́снага (адуш.) |
захалу́сную |
захалу́снае |
захалу́сныя (неадуш.) захалу́сных (адуш.) |
| Т. |
захалу́сным |
захалу́снай захалу́снаю |
захалу́сным |
захалу́снымі |
| М. |
захалу́сным |
захалу́снай |
захалу́сным |
захалу́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
захалу́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
захалу́сны |
захалу́сная |
захалу́снае |
захалу́сныя |
| Р. |
захалу́снага |
захалу́снай захалу́снае |
захалу́снага |
захалу́сных |
| Д. |
захалу́снаму |
захалу́снай |
захалу́снаму |
захалу́сным |
| В. |
захалу́сны (неадуш.) захалу́снага (адуш.) |
захалу́сную |
захалу́снае |
захалу́сныя (неадуш.) захалу́сных (адуш.) |
| Т. |
захалу́сным |
захалу́снай захалу́снаю |
захалу́сным |
захалу́снымі |
| М. |
захалу́сным |
захалу́снай |
захалу́сным |
захалу́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
захалу́сце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
захалу́сце |
| Р. |
захалу́сця |
| Д. |
захалу́сцю |
| В. |
захалу́сце |
| Т. |
захалу́сцем |
| М. |
захалу́сці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
захамо́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
захамо́рыцца |
захамо́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
захамо́рыўся |
захамо́рыліся |
| ж. |
захамо́рылася |
| н. |
захамо́рылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
захамо́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
захамута́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
захамута́ны |
захамута́ная |
захамута́нае |
захамута́ныя |
| Р. |
захамута́нага |
захамута́най захамута́нае |
захамута́нага |
захамута́ных |
| Д. |
захамута́наму |
захамута́най |
захамута́наму |
захамута́ным |
| В. |
захамута́ны (неадуш.) захамута́нага (адуш.) |
захамута́ную |
захамута́нае |
захамута́ныя (неадуш.) захамута́ных (адуш.) |
| Т. |
захамута́ным |
захамута́най захамута́наю |
захамута́ным |
захамута́нымі |
| М. |
захамута́ным |
захамута́най |
захамута́ным |
захамута́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
захамута́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
захамута́ны |
захамута́ная |
захамута́нае |
захамута́ныя |
| Р. |
захамута́нага |
захамута́най захамута́нае |
захамута́нага |
захамута́ных |
| Д. |
захамута́наму |
захамута́най |
захамута́наму |
захамута́ным |
| В. |
захамута́ны (неадуш.) захамута́нага (адуш.) |
захамута́ную |
захамута́нае |
захамута́ныя (неадуш.) захамута́ных (адуш.) |
| Т. |
захамута́ным |
захамута́най захамута́наю |
захамута́ным |
захамута́нымі |
| М. |
захамута́ным |
захамута́най |
захамута́ным |
захамута́ных |
Кароткая форма: захамута́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
захамута́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
захамута́ю |
захамута́ем |
| 2-я ас. |
захамута́еш |
захамута́еце |
| 3-я ас. |
захамута́е |
захамута́юць |
| Прошлы час |
| м. |
захамута́ў |
захамута́лі |
| ж. |
захамута́ла |
| н. |
захамута́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
захамута́й |
захамута́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
захамута́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.