чужа́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чужа́цкі |
чужа́цкая |
чужа́цкае |
чужа́цкія |
| Р. |
чужа́цкага |
чужа́цкай чужа́цкае |
чужа́цкага |
чужа́цкіх |
| Д. |
чужа́цкаму |
чужа́цкай |
чужа́цкаму |
чужа́цкім |
| В. |
чужа́цкі (неадуш.) чужа́цкага (адуш.) |
чужа́цкую |
чужа́цкае |
чужа́цкія (неадуш.) чужа́цкіх (адуш.) |
| Т. |
чужа́цкім |
чужа́цкай чужа́цкаю |
чужа́цкім |
чужа́цкімі |
| М. |
чужа́цкім |
чужа́цкай |
чужа́цкім |
чужа́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чужа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чужа́юся |
чужа́емся |
| 2-я ас. |
чужа́ешся |
чужа́ецеся |
| 3-я ас. |
чужа́ецца |
чужа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
чужа́ўся |
чужа́ліся |
| ж. |
чужа́лася |
| н. |
чужа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чужа́йся |
чужа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
чужа́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чужа́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чужа́чка |
чужа́чкі |
| Р. |
чужа́чкі |
чужа́чак |
| Д. |
чужа́чцы |
чужа́чкам |
| В. |
чужа́чку |
чужа́чак |
| Т. |
чужа́чкай чужа́чкаю |
чужа́чкамі |
| М. |
чужа́чцы |
чужа́чках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
чу́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чу́жка |
чу́жкі |
| Р. |
чу́жкі |
чу́жак |
| Д. |
чу́жцы |
чу́жкам |
| В. |
чу́жку |
чу́жак |
| Т. |
чу́жкай чу́жкаю |
чу́жкамі |
| М. |
чу́жцы |
чу́жках |
Крыніцы:
piskunou2012.
чужні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чужні́ца |
чужні́цы |
| Р. |
чужні́цы |
чужні́ц |
| Д. |
чужні́цы |
чужні́цам |
| В. |
чужні́цу |
чужні́ц |
| Т. |
чужні́цай чужні́цаю |
чужні́цамі |
| М. |
чужні́цы |
чужні́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
чужо́е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
чужо́е |
| Р. |
чужо́га |
| Д. |
чужо́му |
| В. |
чужо́е |
| Т. |
чужы́м |
| М. |
чужы́м |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
чужы́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чужы́ |
чужа́я |
чужо́е |
чужы́я |
| Р. |
чужо́га |
чужо́й чужо́е |
чужо́га |
чужы́х |
| Д. |
чужо́му |
чужо́й |
чужо́му |
чужы́м |
| В. |
чужы́ (неадуш.) чужо́га (адуш.) |
чужу́ю |
чужо́е |
чужы́я (неадуш.) чужы́х (адуш.) |
| Т. |
чужы́м |
чужо́й чужо́ю |
чужы́м |
чужы́мі |
| М. |
чужы́м |
чужо́й |
чужы́м |
чужы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чу́жык
‘чужы’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чу́жык |
чу́жыкі |
| Р. |
чу́жыка |
чу́жыкаў |
| Д. |
чу́жыку |
чу́жыкам |
| В. |
чу́жыка |
чу́жыкаў |
| Т. |
чу́жыкам |
чу́жыкамі |
| М. |
чу́жыку |
чу́жыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
чужы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чужы́на |
| Р. |
чужы́ны |
| Д. |
чужы́не |
| В. |
чужы́ну |
| Т. |
чужы́най чужы́наю |
| М. |
чужы́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.