гутата́ць
‘гушкаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гутата́ю |
гутата́ем |
| 2-я ас. |
гутата́еш |
гутата́еце |
| 3-я ас. |
гутата́е |
гутата́юць |
| Прошлы час |
| м. |
гутата́ў |
гутата́лі |
| ж. |
гутата́ла |
| н. |
гутата́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гутата́й |
гутата́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гутата́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гу́тацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гу́таюся |
гу́таемся |
| 2-я ас. |
гу́таешся |
гу́таецеся |
| 3-я ас. |
гу́таецца |
гу́таюцца |
| Прошлы час |
| м. |
гу́таўся |
гу́таліся |
| ж. |
гу́талася |
| н. |
гу́талася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гу́тайся |
гу́тайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гу́таючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
гу́таць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гу́таю |
гу́таем |
| 2-я ас. |
гу́таеш |
гу́таеце |
| 3-я ас. |
гу́тае |
гу́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
гу́таў |
гу́талі |
| ж. |
гу́тала |
| н. |
гу́тала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гу́тай |
гу́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гу́таючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
гута́шанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гута́шанне |
| Р. |
гута́шання |
| Д. |
гута́шанню |
| В. |
гута́шанне |
| Т. |
гута́шаннем |
| М. |
гута́шанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
гута́шыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гута́шуся |
гута́шымся |
| 2-я ас. |
гута́шышся |
гута́шыцеся |
| 3-я ас. |
гута́шыцца |
гута́шацца |
| Прошлы час |
| м. |
гута́шыўся |
гута́шыліся |
| ж. |
гута́шылася |
| н. |
гута́шылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гута́шся |
гута́шцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гута́шачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
гута́шыць
‘калыхаць дзіця ў люльцы’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гута́шу |
гута́шым |
| 2-я ас. |
гута́шыш |
гута́шыце |
| 3-я ас. |
гута́шыць |
гута́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
гута́шыў |
гута́шылі |
| ж. |
гута́шыла |
| н. |
гута́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гута́ш |
гута́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гута́шачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Гу́тка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гу́тка |
| Р. |
Гу́ткі |
| Д. |
Гу́тцы |
| В. |
Гу́тку |
| Т. |
Гу́ткай Гу́ткаю |
| М. |
Гу́тцы |
гу́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гу́тнік |
гу́тнікі |
| Р. |
гу́тніка |
гу́тнікаў |
| Д. |
гу́тніку |
гу́тнікам |
| В. |
гу́тніка |
гу́тнікаў |
| Т. |
гу́тнікам |
гу́тнікамі |
| М. |
гу́тніку |
гу́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Гу́тніца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гу́тніца |
| Р. |
Гу́тніцы |
| Д. |
Гу́тніцы |
| В. |
Гу́тніцу |
| Т. |
Гу́тніцай Гу́тніцаю |
| М. |
Гу́тніцы |