архетыпі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| архетыпі́чна |
- |
- |
архібі́скуп
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
архібі́скуп |
архібі́скупы |
| Р. |
архібі́скупа |
архібі́скупаў |
| Д. |
архібі́скупу |
архібі́скупам |
| В. |
архібі́скупа |
архібі́скупаў |
| Т. |
архібі́скупам |
архібі́скупамі |
| М. |
архібі́скупе |
архібі́скупах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
архібі́скупскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
архібі́скупскі |
архібі́скупская |
архібі́скупскае |
архібі́скупскія |
| Р. |
архібі́скупскага |
архібі́скупскай архібі́скупскае |
архібі́скупскага |
архібі́скупскіх |
| Д. |
архібі́скупскаму |
архібі́скупскай |
архібі́скупскаму |
архібі́скупскім |
| В. |
архібі́скупскі (неадуш.) архібі́скупскага (адуш.) |
архібі́скупскую |
архібі́скупскае |
архібі́скупскія (неадуш.) архібі́скупскіх (адуш.) |
| Т. |
архібі́скупскім |
архібі́скупскай архібі́скупскаю |
архібі́скупскім |
архібі́скупскімі |
| М. |
архібі́скупскім |
архібі́скупскай |
архібі́скупскім |
архібі́скупскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
архібі́скупства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
архібі́скупства |
архібі́скупствы |
| Р. |
архібі́скупства |
архібі́скупстваў |
| Д. |
архібі́скупству |
архібі́скупствам |
| В. |
архібі́скупства |
архібі́скупствы |
| Т. |
архібі́скупствам |
архібі́скупствамі |
| М. |
архібі́скупстве |
архібі́скупствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
архівава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
архівава́нне |
| Р. |
архівава́ння |
| Д. |
архівава́нню |
| В. |
архівава́нне |
| Т. |
архівава́ннем |
| М. |
архівава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
архівава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
архівава́ны |
архівава́ная |
архівава́нае |
архівава́ныя |
| Р. |
архівава́нага |
архівава́най архівава́нае |
архівава́нага |
архівава́ных |
| Д. |
архівава́наму |
архівава́най |
архівава́наму |
архівава́ным |
| В. |
архівава́ны (неадуш.) архівава́нага (адуш.) |
архівава́ную |
архівава́нае |
архівава́ныя (неадуш.) архівава́ных (адуш.) |
| Т. |
архівава́ным |
архівава́най архівава́наю |
архівава́ным |
архівава́нымі |
| М. |
архівава́ным |
архівава́най |
архівава́ным |
архівава́ных |
Кароткая форма: архівава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
архівава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
архівава́ны |
архівава́ная |
архівава́нае |
архівава́ныя |
| Р. |
архівава́нага |
архівава́най архівава́нае |
архівава́нага |
архівава́ных |
| Д. |
архівава́наму |
архівава́най |
архівава́наму |
архівава́ным |
| В. |
архівава́ны (неадуш.) архівава́нага (адуш.) |
архівава́ную |
архівава́нае |
архівава́ныя (неадуш.) архівава́ных (адуш.) |
| Т. |
архівава́ным |
архівава́най архівава́наю |
архівава́ным |
архівава́нымі |
| М. |
архівава́ным |
архівава́най |
архівава́ным |
архівава́ных |
Кароткая форма: архівава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.