Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

монатэі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

монатэі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

монатэісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монатэісты́чны	монатэісты́чная	монатэісты́чнае	монатэісты́чныя
Р.	монатэісты́чнага	монатэісты́чнай монатэісты́чнае	монатэісты́чнага	монатэісты́чных
Д.	монатэісты́чнаму	монатэісты́чнай	монатэісты́чнаму	монатэісты́чным
В.	монатэісты́чны (неадуш.) монатэісты́чнага (адуш.)	монатэісты́чную	монатэісты́чнае	монатэісты́чныя (неадуш.) монатэісты́чных (адуш.)
Т.	монатэісты́чным	монатэісты́чнай монатэісты́чнаю	монатэісты́чным	монатэісты́чнымі
М.	монатэісты́чным	монатэісты́чнай	монатэісты́чным	монатэісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

монатэматы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монатэматы́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монатэматы́чны	монатэматы́чная	монатэматы́чнае	монатэматы́чныя
Р.	монатэматы́чнага	монатэматы́чнай монатэматы́чнае	монатэматы́чнага	монатэматы́чных
Д.	монатэматы́чнаму	монатэматы́чнай	монатэматы́чнаму	монатэматы́чным
В.	монатэматы́чны (неадуш.) монатэматы́чнага (адуш.)	монатэматы́чную	монатэматы́чнае	монатэматы́чныя (неадуш.) монатэматы́чных (адуш.)
Т.	монатэматы́чным	монатэматы́чнай монатэматы́чнаю	монатэматы́чным	монатэматы́чнымі
М.	монатэматы́чным	монатэматы́чнай	монатэматы́чным	монатэматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монатэрпе́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монафані́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монафані́чны	монафані́чная	монафані́чнае	монафані́чныя
Р.	монафані́чнага	монафані́чнай монафані́чнае	монафані́чнага	монафані́чных
Д.	монафані́чнаму	монафані́чнай	монафані́чнаму	монафані́чным
В.	монафані́чны (неадуш.) монафані́чнага (адуш.)	монафані́чную	монафані́чнае	монафані́чныя (неадуш.) монафані́чных (адуш.)
Т.	монафані́чным	монафані́чнай монафані́чнаю	монафані́чным	монафані́чнымі
М.	монафані́чным	монафані́чнай	монафані́чным	монафані́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монафелі́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монафелі́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монафелі́цкі	монафелі́цкая	монафелі́цкае	монафелі́цкія
Р.	монафелі́цкага	монафелі́цкай монафелі́цкае	монафелі́цкага	монафелі́цкіх
Д.	монафелі́цкаму	монафелі́цкай	монафелі́цкаму	монафелі́цкім
В.	монафелі́цкі (неадуш.) монафелі́цкага (адуш.)	монафелі́цкую	монафелі́цкае	монафелі́цкія (неадуш.) монафелі́цкіх (адуш.)
Т.	монафелі́цкім	монафелі́цкай монафелі́цкаю	монафелі́цкім	монафелі́цкімі
М.	монафелі́цкім	монафелі́цкай	монафелі́цкім	монафелі́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

монафелі́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum