монатэматы́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| монатэматы́зм | |
| монатэматы́зму | |
| монатэматы́зму | |
| монатэматы́зм | |
| монатэматы́змам | |
| монатэматы́зме |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)