монафелі́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| монафелі́цтва | |
| монафелі́цтва | |
| монафелі́цтву | |
| монафелі́цтва | |
| монафелі́цтвам | |
| монафелі́цтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)