карна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карна́цыя | |
| карна́цыі | |
| карна́цыі | |
| карна́цыю | |
| карна́цыяй карна́цыяю |
|
| карна́цыі |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннікарна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| карна́ю | карна́ем | |
| карна́еш | карна́еце | |
| карна́е | карна́юць | |
| Прошлы час | ||
| карна́ў | карна́лі | |
| карна́ла | ||
| карна́ла | ||
| Загадны лад | ||
| карна́й | карна́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| карна́ючы | ||
Крыніцы:
карна́чык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карна́чык | карна́чыкі | |
| карна́чыка | карна́чыкаў | |
| карна́чыку | карна́чыкам | |
| карна́чык | карна́чыкі | |
| карна́чыкам | карна́чыкамі | |
| карна́чыку | карна́чыках |
Крыніцы:
карне́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карне́гія | карне́гіі | |
| карне́гіі | карне́гій | |
| карне́гіі | карне́гіям | |
| карне́гію | карне́гіі | |
| карне́гіяй карне́гіяю |
карне́гіямі | |
| карне́гіі | карне́гіях |
Крыніцы:
карнео́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карнео́л | карнео́лы | |
| карнео́лу | карнео́лаў | |
| карнео́лу | карнео́лам | |
| карнео́л | карнео́лы | |
| карнео́лам | карнео́ламі | |
| карнео́ле | карнео́лах |
Крыніцы:
карне́т
‘афіцэр’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карне́т | карне́ты | |
| карне́та | карне́таў | |
| карне́ту | карне́там | |
| карне́та | карне́таў | |
| карне́там | карне́тамі | |
| карне́це | карне́тах |
Крыніцы:
карне́т
‘музычны інструмент’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карне́т | карне́ты | |
| карне́та | карне́таў | |
| карне́ту | карне́там | |
| карне́т | карне́ты | |
| карне́там | карне́тамі | |
| карне́це | карне́тах |
Крыніцы:
карнеты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карнеты́ст | карнеты́сты | |
| карнеты́ста | карнеты́стаў | |
| карнеты́сту | карнеты́стам | |
| карнеты́ста | карнеты́стаў | |
| карнеты́стам | карнеты́стамі | |
| карнеты́сце | карнеты́стах |
Крыніцы:
карне́т-а-пісто́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карне́т-а-пісто́н | карне́т-а-пісто́ны | |
| карне́т-а-пісто́на | карне́т-а-пісто́наў | |
| карне́т-а-пісто́ну | карне́т-а-пісто́нам | |
| карне́т-а-пісто́н | карне́т-а-пісто́ны | |
| карне́т-а-пісто́нам | карне́т-а-пісто́намі | |
| карне́т-а-пісто́не | карне́т-а-пісто́нах |
Крыніцы:
карне́цкі
прыметнік, адносны
| карне́цкі | карне́цкая | карне́цкае | карне́цкія | |
| карне́цкага | карне́цкай карне́цкае |
карне́цкага | карне́цкіх | |
| карне́цкаму | карне́цкай | карне́цкаму | карне́цкім | |
| карне́цкі ( карне́цкага ( |
карне́цкую | карне́цкае | карне́цкія ( карне́цкіх ( |
|
| карне́цкім | карне́цкай карне́цкаю |
карне́цкім | карне́цкімі | |
| карне́цкім | карне́цкай | карне́цкім | карне́цкіх | |
Крыніцы: