расчалаве́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчалаве́чванне |
| Р. |
расчалаве́чвання |
| Д. |
расчалаве́чванню |
| В. |
расчалаве́чванне |
| Т. |
расчалаве́чваннем |
| М. |
расчалаве́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
расчалаве́чваць
‘пазбаўляць каго-небудзь чалавечых уласцівасцяў’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчалаве́чваю |
расчалаве́чваем |
| 2-я ас. |
расчалаве́чваеш |
расчалаве́чваеце |
| 3-я ас. |
расчалаве́чвае |
расчалаве́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
расчалаве́чваў |
расчалаве́чвалі |
| ж. |
расчалаве́чвала |
| н. |
расчалаве́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
расчалаве́чвай |
расчалаве́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
расчалаве́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
расчалаве́чыць
‘пазбавіць каго-небудзь чалавечых уласцівасцяў’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчалаве́чу |
расчалаве́чым |
| 2-я ас. |
расчалаве́чыш |
расчалаве́чыце |
| 3-я ас. |
расчалаве́чыць |
расчалаве́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
расчалаве́чыў |
расчалаве́чылі |
| ж. |
расчалаве́чыла |
| н. |
расчалаве́чыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
расчалаве́ч |
расчалаве́чце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
расчалаве́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
расча́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расча́ленне |
| Р. |
расча́лення |
| Д. |
расча́ленню |
| В. |
расча́ленне |
| Т. |
расча́леннем |
| М. |
расча́ленні |
Крыніцы:
piskunou2012.
расча́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расча́лены |
расча́леная |
расча́ленае |
расча́леныя |
| Р. |
расча́ленага |
расча́ленай
расча́ленае |
расча́ленага |
расча́леных |
| Д. |
расча́ленаму |
расча́ленай |
расча́ленаму |
расча́леным |
| В. |
расча́лены (неадуш.)
расча́ленага (адуш.) |
расча́леную |
расча́ленае |
расча́леныя (неадуш.)
расча́леных (адуш.) |
| Т. |
расча́леным |
расча́ленай
расча́ленаю |
расча́леным |
расча́ленымі |
| М. |
расча́леным |
расча́ленай |
расча́леным |
расча́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расча́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расча́лены |
расча́леная |
расча́ленае |
расча́леныя |
| Р. |
расча́ленага |
расча́ленай
расча́ленае |
расча́ленага |
расча́леных |
| Д. |
расча́ленаму |
расча́ленай |
расча́ленаму |
расча́леным |
| В. |
расча́лены (неадуш.)
расча́ленага (адуш.) |
расча́леную |
расча́ленае |
расча́леныя (неадуш.)
расча́леных (адуш.) |
| Т. |
расча́леным |
расча́ленай
расча́ленаю |
расча́леным |
расча́ленымі |
| М. |
расча́леным |
расча́ленай |
расча́леным |
расча́леных |
Кароткая форма: расча́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расча́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расча́лю |
расча́лім |
| 2-я ас. |
расча́ліш |
расча́ліце |
| 3-я ас. |
расча́ліць |
расча́ляць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
расча́ліў |
расча́лілі |
| ж. |
расча́ліла |
| н. |
расча́ліла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
расча́ль |
расча́льце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
расча́ліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расча́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
расча́лка |
расча́лкі |
| Р. |
расча́лкі |
расча́лак |
| Д. |
расча́лцы |
расча́лкам |
| В. |
расча́лку |
расча́лкі |
| Т. |
расча́лкай
расча́лкаю |
расча́лкамі |
| М. |
расча́лцы |
расча́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расча́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расча́льванне |
| Р. |
расча́львання |
| Д. |
расча́льванню |
| В. |
расча́льванне |
| Т. |
расча́льваннем |
| М. |
расча́льванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.