Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

замэ́дзгаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замэ́дзгаю замэ́дзгаем
2-я ас. замэ́дзгаеш замэ́дзгаеце
3-я ас. замэ́дзгае замэ́дзгаюць
Прошлы час
м. замэ́дзгаў замэ́дзгалі
ж. замэ́дзгала
н. замэ́дзгала
Загадны лад
2-я ас. замэ́дзгай замэ́дзгайце
Дзеепрыслоўе
прош. час замэ́дзгаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

замэ́каць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замэ́каю замэ́каем
2-я ас. замэ́каеш замэ́каеце
3-я ас. замэ́кае замэ́каюць
Прошлы час
м. замэ́каў замэ́калі
ж. замэ́кала
н. замэ́кала
Загадны лад
2-я ас. замэ́кай замэ́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час замэ́каўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Замэ́чак

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Замэ́чак
Р. Замэ́чка
Д. Замэ́чку
В. Замэ́чак
Т. Замэ́чкам
М. Замэ́чку

замяжо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. замяжо́ўваю замяжо́ўваем
2-я ас. замяжо́ўваеш замяжо́ўваеце
3-я ас. замяжо́ўвае замяжо́ўваюць
Прошлы час
м. замяжо́ўваў замяжо́ўвалі
ж. замяжо́ўвала
н. замяжо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. замяжо́ўвай замяжо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час замяжо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

замя́кка

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
замя́кка - -

Крыніцы: piskunou2012.

замя́ккі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замя́ккі замя́ккая замя́ккае замя́ккія
Р. замя́ккага замя́ккай
замя́ккае		 замя́ккага замя́ккіх
Д. замя́ккаму замя́ккай замя́ккаму замя́ккім
В. замя́ккі (неадуш.)
замя́ккага (адуш.)		 замя́ккую замя́ккае замя́ккія (неадуш.)
замя́ккіх (адуш.)
Т. замя́ккім замя́ккай
замя́ккаю		 замя́ккім замя́ккімі
М. замя́ккім замя́ккай замя́ккім замя́ккіх

Крыніцы: piskunou2012.

замя́клы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замя́клы замя́клая замя́клае замя́клыя
Р. замя́клага замя́клай
замя́клае		 замя́клага замя́клых
Д. замя́кламу замя́клай замя́кламу замя́клым
В. замя́клы (неадуш.)
замя́клага (адуш.)		 замя́клую замя́клае замя́клыя (неадуш.)
замя́клых (адуш.)
Т. замя́клым замя́клай
замя́клаю		 замя́клым замя́клымі
М. замя́клым замя́клай замя́клым замя́клых

Крыніцы: piskunou2012.

замяле́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. замяле́е замяле́юць
Прошлы час
м. замяле́ў замяле́лі
ж. замяле́ла
н. замяле́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час замяле́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Замяло́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Замяло́чча
Р. Замяло́чча
Д. Замяло́ччу
В. Замяло́чча
Т. Замяло́ччам
М. Замяло́ччы

замя́млены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замя́млены замя́мленая замя́мленае замя́мленыя
Р. замя́мленага замя́мленай
замя́мленае		 замя́мленага замя́мленых
Д. замя́мленаму замя́мленай замя́мленаму замя́мленым
В. замя́млены (неадуш.)
замя́мленага (адуш.)		 замя́мленую замя́мленае замя́мленыя (неадуш.)
замя́мленых (адуш.)
Т. замя́мленым замя́мленай
замя́мленаю		 замя́мленым замя́мленымі
М. замя́мленым замя́мленай замя́мленым замя́мленых

Крыніцы: piskunou2012.