зажы́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зажы́льваю |
зажы́льваем |
| 2-я ас. |
зажы́льваеш |
зажы́льваеце |
| 3-я ас. |
зажы́львае |
зажы́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зажы́льваў |
зажы́львалі |
| ж. |
зажы́львала |
| н. |
зажы́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зажы́львай |
зажы́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зажы́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зажыля́ць
‘прысвойваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зажыля́ю |
зажыля́ем |
| 2-я ас. |
зажыля́еш |
зажыля́еце |
| 3-я ас. |
зажыля́е |
зажыля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зажыля́ў |
зажыля́лі |
| ж. |
зажыля́ла |
| н. |
зажыля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зажыля́й |
зажыля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зажыля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зажына́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зажына́юся |
зажына́емся |
| 2-я ас. |
зажына́ешся |
зажына́ецеся |
| 3-я ас. |
зажына́ецца |
зажына́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зажына́ўся |
зажына́ліся |
| ж. |
зажына́лася |
| н. |
зажына́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зажына́йся |
зажына́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зажына́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зажына́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зажына́ю |
зажына́ем |
| 2-я ас. |
зажына́еш |
зажына́еце |
| 3-я ас. |
зажына́е |
зажына́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зажына́ў |
зажына́лі |
| ж. |
зажына́ла |
| н. |
зажына́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зажына́й |
зажына́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зажына́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зажы́нкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зажы́нкавы |
зажы́нкавая |
зажы́нкавае |
зажы́нкавыя |
| Р. |
зажы́нкавага |
зажы́нкавай зажы́нкавае |
зажы́нкавага |
зажы́нкавых |
| Д. |
зажы́нкаваму |
зажы́нкавай |
зажы́нкаваму |
зажы́нкавым |
| В. |
зажы́нкавы (неадуш.) зажы́нкавага (адуш.) |
зажы́нкавую |
зажы́нкавае |
зажы́нкавыя (неадуш.) зажы́нкавых (адуш.) |
| Т. |
зажы́нкавым |
зажы́нкавай зажы́нкаваю |
зажы́нкавым |
зажы́нкавымі |
| М. |
зажы́нкавым |
зажы́нкавай |
зажы́нкавым |
зажы́нкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зажы́нкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
зажы́нкі |
| Р. |
зажы́нак |
| Д. |
зажы́нкам |
| В. |
зажы́нкі |
| Т. |
зажы́нкамі |
| М. |
зажы́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зажы́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зажы́ты |
зажы́тая |
зажы́тае |
зажы́тыя |
| Р. |
зажы́тага |
зажы́тай зажы́тае |
зажы́тага |
зажы́тых |
| Д. |
зажы́таму |
зажы́тай |
зажы́таму |
зажы́тым |
| В. |
зажы́ты (неадуш.) зажы́тага (адуш.) |
зажы́тую |
зажы́тае |
зажы́тыя (неадуш.) зажы́тых (адуш.) |
| Т. |
зажы́тым |
зажы́тай зажы́таю |
зажы́тым |
зажы́тымі |
| М. |
зажы́тым |
зажы́тай |
зажы́тым |
зажы́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зажы́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зажы́ты |
зажы́тая |
зажы́тае |
зажы́тыя |
| Р. |
зажы́тага |
зажы́тай зажы́тае |
зажы́тага |
зажы́тых |
| Д. |
зажы́таму |
зажы́тай |
зажы́таму |
зажы́тым |
| В. |
зажы́ты (неадуш.) зажы́тага (адуш.) |
зажы́тую |
зажы́тае |
зажы́тыя (неадуш.) зажы́тых (адуш.) |
| Т. |
зажы́тым |
зажы́тай зажы́таю |
зажы́тым |
зажы́тымі |
| М. |
зажы́тым |
зажы́тай |
зажы́тым |
зажы́тых |
Кароткая форма: зажы́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зажы́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зажы́ў |
зажы́вы |
| Р. |
зажы́ву |
зажы́ваў |
| Д. |
зажы́ву |
зажы́вам |
| В. |
зажы́ў |
зажы́вы |
| Т. |
зажы́вам |
зажы́вамі |
| М. |
зажы́ве |
зажы́вах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зажыўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зажыўле́нне |
| Р. |
зажыўле́ння |
| Д. |
зажыўле́нню |
| В. |
зажыўле́нне |
| Т. |
зажыўле́ннем |
| М. |
зажыўле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.