Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

каўза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. каўза́цыя
Р. каўза́цыі
Д. каўза́цыі
В. каўза́цыю
Т. каўза́цыяй
каўза́цыяю
М. каўза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

каўза́ць

‘каўзацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каўза́ю каўза́ем
2-я ас. каўза́еш каўза́еце
3-я ас. каўза́е каўза́юць
Прошлы час
м. каўза́ў каўза́лі
ж. каўза́ла
н. каўза́ла
Загадны лад
2-я ас. каўза́й каўза́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўза́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

каўзе́ль

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каўзі́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. каўзі́руецца каўзі́руюцца
Прошлы час
м. каўзі́раваўся каўзі́раваліся
ж. каўзі́равалася
н. каўзі́равалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўзі́руючыся

Крыніцы: piskunou2012.

каўзі́раваць

‘паспрыяць (спрыяць) з'яўленню чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каўзі́рую каўзі́руем
2-я ас. каўзі́руеш каўзі́руеце
3-я ас. каўзі́руе каўзі́руюць
Прошлы час
м. каўзі́раваў каўзі́равалі
ж. каўзі́равала
н. каўзі́равала
Загадны лад
2-я ас. каўзі́руй каўзі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўзі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

каўзі́раваць

‘паспрыяць (спрыяць) з'яўленню чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. каўзі́рую каўзі́руем
2-я ас. каўзі́руеш каўзі́руеце
3-я ас. каўзі́руе каўзі́руюць
Прошлы час
м. каўзі́раваў каўзі́равалі
ж. каўзі́равала
н. каўзі́равала
Загадны лад
2-я ас. каўзі́руй каўзі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час каўзі́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

каўзну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. каўзну́ся каўзнё́мся
2-я ас. каўзне́шся каўзняце́ся
3-я ас. каўзне́цца каўзну́цца
Прошлы час
м. каўзну́ўся каўзну́ліся
ж. каўзну́лася
н. каўзну́лася
Загадны лад
2-я ас. каўзні́ся каўзні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час каўзну́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

каўзо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. каўзо́та
Р. каўзо́ты
Д. каўзо́це
В. каўзо́ту
Т. каўзо́тай
каўзо́таю
М. каўзо́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ўка ка́ўкі
Р. ка́ўкі ка́вак
Д. ка́ўцы ка́ўкам
В. ка́ўку ка́вак
Т. ка́ўкай
ка́ўкаю
ка́ўкамі
М. ка́ўцы ка́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Каўка́з

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Каўка́з
Р. Каўка́за
Д. Каўка́зу
В. Каўка́з
Т. Каўка́зам
М. Каўка́зе