застасо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
застасо́ўваецца |
застасо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
застасо́ўваўся |
застасо́ўваліся |
| ж. |
застасо́ўвалася |
| н. |
застасо́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
застасо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
застасо́ўваць
‘зацвярджаць, умацоўваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
застасо́ўваю |
застасо́ўваем |
| 2-я ас. |
застасо́ўваеш |
застасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
застасо́ўвае |
застасо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
застасо́ўваў |
застасо́ўвалі |
| ж. |
застасо́ўвала |
| н. |
застасо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
застасо́ўвай |
застасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
застасо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Заста́ўе
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заста́ўе |
| Р. |
Заста́ўя |
| Д. |
Заста́ўю |
| В. |
Заста́ўе |
| Т. |
Заста́ўем |
| М. |
Заста́ўі |
за́стаўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
за́стаўка |
за́стаўкі |
| Р. |
за́стаўкі |
за́ставак |
| Д. |
за́стаўцы |
за́стаўкам |
| В. |
за́стаўку |
за́стаўкі |
| Т. |
за́стаўкай за́стаўкаю |
за́стаўкамі |
| М. |
за́стаўцы |
за́стаўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заста́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заста́ўка |
заста́ўкі |
| Р. |
заста́ўкі |
заста́вак |
| Д. |
заста́ўцы |
заста́ўкам |
| В. |
заста́ўку |
заста́ўкі |
| Т. |
заста́ўкай заста́ўкаю |
заста́ўкамі |
| М. |
заста́ўцы |
заста́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заста́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заста́ўлены |
заста́ўленая |
заста́ўленае |
заста́ўленыя |
| Р. |
заста́ўленага |
заста́ўленай заста́ўленае |
заста́ўленага |
заста́ўленых |
| Д. |
заста́ўленаму |
заста́ўленай |
заста́ўленаму |
заста́ўленым |
| В. |
заста́ўлены (неадуш.) заста́ўленага (адуш.) |
заста́ўленую |
заста́ўленае |
заста́ўленыя (неадуш.) заста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
заста́ўленым |
заста́ўленай заста́ўленаю |
заста́ўленым |
заста́ўленымі |
| М. |
заста́ўленым |
заста́ўленай |
заста́ўленым |
заста́ўленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заста́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заста́ўлены |
заста́ўленая |
заста́ўленае |
заста́ўленыя |
| Р. |
заста́ўленага |
заста́ўленай заста́ўленае |
заста́ўленага |
заста́ўленых |
| Д. |
заста́ўленаму |
заста́ўленай |
заста́ўленаму |
заста́ўленым |
| В. |
заста́ўлены (неадуш.) заста́ўленага (адуш.) |
заста́ўленую |
заста́ўленае |
заста́ўленыя (неадуш.) заста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
заста́ўленым |
заста́ўленай заста́ўленаю |
заста́ўленым |
заста́ўленымі |
| М. |
заста́ўленым |
заста́ўленай |
заста́ўленым |
заста́ўленых |
Кароткая форма: заста́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
застаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
застаўля́юся |
застаўля́емся |
| 2-я ас. |
застаўля́ешся |
застаўля́ецеся |
| 3-я ас. |
застаўля́ецца |
застаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
застаўля́ўся |
застаўля́ліся |
| ж. |
застаўля́лася |
| н. |
застаўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
застаўля́йся |
застаўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
застаўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
застаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
застаўля́ю |
застаўля́ем |
| 2-я ас. |
застаўля́еш |
застаўля́еце |
| 3-я ас. |
застаўля́е |
застаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
застаўля́ў |
застаўля́лі |
| ж. |
застаўля́ла |
| н. |
застаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
застаўля́й |
застаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
застаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
заста́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заста́ўнік |
заста́ўнікі |
| Р. |
заста́ўніка |
заста́ўнікаў |
| Д. |
заста́ўніку |
заста́ўнікам |
| В. |
заста́ўніка |
заста́ўнікаў |
| Т. |
заста́ўнікам |
заста́ўнікамі |
| М. |
заста́ўніку |
заста́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.