Verbum

анлайнавы слоўнік

Застары́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Застары́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Заста́рычча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

застарэ́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

застарэ́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	застарэ́лы	застарэ́лая	застарэ́лае	застарэ́лыя
Р.	застарэ́лага	застарэ́лай застарэ́лае	застарэ́лага	застарэ́лых
Д.	застарэ́ламу	застарэ́лай	застарэ́ламу	застарэ́лым
В.	застарэ́лы (неадуш.) застарэ́лага (адуш.)	застарэ́лую	застарэ́лае	застарэ́лыя (неадуш.) застарэ́лых (адуш.)
Т.	застарэ́лым	застарэ́лай застарэ́лаю	застарэ́лым	застарэ́лымі
М.	застарэ́лым	застарэ́лай	застарэ́лым	застарэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

застарэ́лы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	застарэ́лы	застарэ́лая	застарэ́лае	застарэ́лыя
Р.	застарэ́лага	застарэ́лай застарэ́лае	застарэ́лага	застарэ́лых
Д.	застарэ́ламу	застарэ́лай	застарэ́ламу	застарэ́лым
В.	застарэ́лы (неадуш.) застарэ́лага (адуш.)	застарэ́лую	застарэ́лае	застарэ́лыя (неадуш.) застарэ́лых (адуш.)
Т.	застарэ́лым	застарэ́лай застарэ́лаю	застарэ́лым	застарэ́лымі
М.	застарэ́лым	застарэ́лай	застарэ́лым	застарэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

застарэ́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

застасава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

застасава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

застасава́ць

‘зацвердзіць, умацаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.