Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

карзі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карзі́нны карзі́нная карзі́ннае карзі́нныя
Р. карзі́ннага карзі́ннай
карзі́ннае
карзі́ннага карзі́нных
Д. карзі́ннаму карзі́ннай карзі́ннаму карзі́нным
В. карзі́нны (неадуш.)
карзі́ннага (адуш.)
карзі́нную карзі́ннае карзі́нныя (неадуш.)
карзі́нных (адуш.)
Т. карзі́нным карзі́ннай
карзі́ннаю
карзі́нным карзі́ннымі
М. карзі́нным карзі́ннай карзі́нным карзі́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Карзуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карзуны́
Р. Карзуно́ў
Д. Карзуна́м
В. Карзуны́
Т. Карзуна́мі
М. Карзуна́х

каркава́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каркава́льшчык каркава́льшчыкі
Р. каркава́льшчыка каркава́льшчыкаў
Д. каркава́льшчыку каркава́льшчыкам
В. каркава́льшчыка каркава́льшчыкаў
Т. каркава́льшчыкам каркава́льшчыкамі
М. каркава́льшчыку каркава́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каркава́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каркава́льшчыца каркава́льшчыцы
Р. каркава́льшчыцы каркава́льшчыц
Д. каркава́льшчыцы каркава́льшчыцам
В. каркава́льшчыцу каркава́льшчыц
Т. каркава́льшчыцай
каркава́льшчыцаю
каркава́льшчыцамі
М. каркава́льшчыцы каркава́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каркава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карку́ю карку́ем
2-я ас. карку́еш карку́еце
3-я ас. карку́е карку́юць
Прошлы час
м. каркава́ў каркава́лі
ж. каркава́ла
н. каркава́ла
Загадны лад
2-я ас. карку́й карку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каркаві́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каркаві́на каркаві́ны
Р. каркаві́ны каркаві́н
Д. каркаві́не каркаві́нам
В. каркаві́ну каркаві́ны
Т. каркаві́най
каркаві́наю
каркаві́намі
М. каркаві́не каркаві́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каркаві́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каркаві́нны каркаві́нная каркаві́ннае каркаві́нныя
Р. каркаві́ннага каркаві́ннай
каркаві́ннае
каркаві́ннага каркаві́нных
Д. каркаві́ннаму каркаві́ннай каркаві́ннаму каркаві́нным
В. каркаві́нны
каркаві́ннага
каркаві́нную каркаві́ннае каркаві́нныя
каркаві́нных
Т. каркаві́нным каркаві́ннай
каркаві́ннаю
каркаві́нным каркаві́ннымі
М. каркаві́нным каркаві́ннай каркаві́нным каркаві́нных

Крыніцы: tsblm1996.

карказло́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карказло́мны карказло́мная карказло́мнае карказло́мныя
Р. карказло́мнага карказло́мнай
карказло́мнае
карказло́мнага карказло́мных
Д. карказло́мнаму карказло́мнай карказло́мнаму карказло́мным
В. карказло́мны (неадуш.)
карказло́мнага (адуш.)
карказло́мную карказло́мнае карказло́мныя (неадуш.)
карказло́мных (адуш.)
Т. карказло́мным карказло́мнай
карказло́мнаю
карказло́мным карказло́мнымі
М. карказло́мным карказло́мнай карказло́мным карказло́мных

Крыніцы: piskunou2012.

каркало́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каркало́мны каркало́мная каркало́мнае каркало́мныя
Р. каркало́мнага каркало́мнай
каркало́мнае
каркало́мнага каркало́мных
Д. каркало́мнаму каркало́мнай каркало́мнаму каркало́мным
В. каркало́мны (неадуш.)
каркало́мнага (адуш.)
каркало́мную каркало́мнае каркало́мныя (неадуш.)
каркало́мных (адуш.)
Т. каркало́мным каркало́мнай
каркало́мнаю
каркало́мным каркало́мнымі
М. каркало́мным каркало́мнай каркало́мным каркало́мных

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ка́рканне
Р. ка́ркання
Д. ка́рканню
В. ка́рканне
Т. ка́рканнем
М. ка́рканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.