карзі́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карзі́нны |
карзі́нная |
карзі́ннае |
карзі́нныя |
| Р. |
карзі́ннага |
карзі́ннай карзі́ннае |
карзі́ннага |
карзі́нных |
| Д. |
карзі́ннаму |
карзі́ннай |
карзі́ннаму |
карзі́нным |
| В. |
карзі́нны (неадуш.) карзі́ннага (адуш.) |
карзі́нную |
карзі́ннае |
карзі́нныя (неадуш.) карзі́нных (адуш.) |
| Т. |
карзі́нным |
карзі́ннай карзі́ннаю |
карзі́нным |
карзі́ннымі |
| М. |
карзі́нным |
карзі́ннай |
карзі́нным |
карзі́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Карзуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Карзуны́ |
| Р. |
Карзуно́ў |
| Д. |
Карзуна́м |
| В. |
Карзуны́ |
| Т. |
Карзуна́мі |
| М. |
Карзуна́х |
каркава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каркава́льшчык |
каркава́льшчыкі |
| Р. |
каркава́льшчыка |
каркава́льшчыкаў |
| Д. |
каркава́льшчыку |
каркава́льшчыкам |
| В. |
каркава́льшчыка |
каркава́льшчыкаў |
| Т. |
каркава́льшчыкам |
каркава́льшчыкамі |
| М. |
каркава́льшчыку |
каркава́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каркава́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каркава́льшчыца |
каркава́льшчыцы |
| Р. |
каркава́льшчыцы |
каркава́льшчыц |
| Д. |
каркава́льшчыцы |
каркава́льшчыцам |
| В. |
каркава́льшчыцу |
каркава́льшчыц |
| Т. |
каркава́льшчыцай каркава́льшчыцаю |
каркава́льшчыцамі |
| М. |
каркава́льшчыцы |
каркава́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каркава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карку́ю |
карку́ем |
| 2-я ас. |
карку́еш |
карку́еце |
| 3-я ас. |
карку́е |
карку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каркава́ў |
каркава́лі |
| ж. |
каркава́ла |
| н. |
каркава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карку́й |
карку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карку́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каркаві́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каркаві́на |
каркаві́ны |
| Р. |
каркаві́ны |
каркаві́н |
| Д. |
каркаві́не |
каркаві́нам |
| В. |
каркаві́ну |
каркаві́ны |
| Т. |
каркаві́най каркаві́наю |
каркаві́намі |
| М. |
каркаві́не |
каркаві́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́рканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́рканне |
| Р. |
ка́ркання |
| Д. |
ка́рканню |
| В. |
ка́рканне |
| Т. |
ка́рканнем |
| М. |
ка́рканні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.