Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’
бвгдеёжзійклмнрстўфхцчшэя

бунтаўлі́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
бунтаўлі́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.

бунтаўлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бунтаўлі́вы бунтаўлі́вая бунтаўлі́вае бунтаўлі́выя
Р. бунтаўлі́вага бунтаўлі́вай
бунтаўлі́вае		 бунтаўлі́вага бунтаўлі́вых
Д. бунтаўлі́ваму бунтаўлі́вай бунтаўлі́ваму бунтаўлі́вым
В. бунтаўлі́вы (неадуш.)
бунтаўлі́вага (адуш.)		 бунтаўлі́вую бунтаўлі́вае бунтаўлі́выя (неадуш.)
бунтаўлі́вых (адуш.)
Т. бунтаўлі́вым бунтаўлі́вай
бунтаўлі́ваю		 бунтаўлі́вым бунтаўлі́вымі
М. бунтаўлі́вым бунтаўлі́вай бунтаўлі́вым бунтаўлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

бунтаўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бунтаўні́к бунтаўнікі́
Р. бунтаўніка́ бунтаўніко́ў
Д. бунтаўніку́ бунтаўніка́м
В. бунтаўніка́ бунтаўніко́ў
Т. бунтаўніко́м бунтаўніка́мі
М. бунтаўніку́ бунтаўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

бунтаўні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бунтаўні́ца бунтаўні́цы
Р. бунтаўні́цы бунтаўні́ц
Д. бунтаўні́цы бунтаўні́цам
В. бунтаўні́цу бунтаўні́ц
Т. бунтаўні́цай
бунтаўні́цаю		 бунтаўні́цамі
М. бунтаўні́цы бунтаўні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

бунтаўні́цкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бунтаўні́цкі бунтаўні́цкая бунтаўні́цкае бунтаўні́цкія
Р. бунтаўні́цкага бунтаўні́цкай
бунтаўні́цкае		 бунтаўні́цкага бунтаўні́цкіх
Д. бунтаўні́цкаму бунтаўні́цкай бунтаўні́цкаму бунтаўні́цкім
В. бунтаўні́цкі (неадуш.)
бунтаўні́цкага (адуш.)		 бунтаўні́цкую бунтаўні́цкае бунтаўні́цкія (неадуш.)
бунтаўні́цкіх (адуш.)
Т. бунтаўні́цкім бунтаўні́цкай
бунтаўні́цкаю		 бунтаўні́цкім бунтаўні́цкімі
М. бунтаўні́цкім бунтаўні́цкай бунтаўні́цкім бунтаўні́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

бунтаўні́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бунтаўні́цкі бунтаўні́цкая бунтаўні́цкае бунтаўні́цкія
Р. бунтаўні́цкага бунтаўні́цкай
бунтаўні́цкае		 бунтаўні́цкага бунтаўні́цкіх
Д. бунтаўні́цкаму бунтаўні́цкай бунтаўні́цкаму бунтаўні́цкім
В. бунтаўні́цкі (неадуш.)
бунтаўні́цкага (адуш.)		 бунтаўні́цкую бунтаўні́цкае бунтаўні́цкія (неадуш.)
бунтаўні́цкіх (адуш.)
Т. бунтаўні́цкім бунтаўні́цкай
бунтаўні́цкаю		 бунтаўні́цкім бунтаўні́цкімі
М. бунтаўні́цкім бунтаўні́цкай бунтаўні́цкім бунтаўні́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

бунтаўшчы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бунтаўшчы́к бунтаўшчыкі́
Р. бунтаўшчыка́ бунтаўшчыко́ў
Д. бунтаўшчыку́ бунтаўшчыка́м
В. бунтаўшчыка́ бунтаўшчыко́ў
Т. бунтаўшчыко́м бунтаўшчыка́мі
М. бунтаўшчыку́ бунтаўшчыка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бунтаўшчы́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бунтаўшчы́ца бунтаўшчы́цы
Р. бунтаўшчы́цы бунтаўшчы́ц
Д. бунтаўшчы́цы бунтаўшчы́цам
В. бунтаўшчы́цу бунтаўшчы́ц
Т. бунтаўшчы́цай
бунтаўшчы́цаю		 бунтаўшчы́цамі
М. бунтаўшчы́цы бунтаўшчы́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бунтаўшчы́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бунтаўшчы́цкі бунтаўшчы́цкая бунтаўшчы́цкае бунтаўшчы́цкія
Р. бунтаўшчы́цкага бунтаўшчы́цкай
бунтаўшчы́цкае		 бунтаўшчы́цкага бунтаўшчы́цкіх
Д. бунтаўшчы́цкаму бунтаўшчы́цкай бунтаўшчы́цкаму бунтаўшчы́цкім
В. бунтаўшчы́цкі (неадуш.)
бунтаўшчы́цкага (адуш.)		 бунтаўшчы́цкую бунтаўшчы́цкае бунтаўшчы́цкія (неадуш.)
бунтаўшчы́цкіх (адуш.)
Т. бунтаўшчы́цкім бунтаўшчы́цкай
бунтаўшчы́цкаю		 бунтаўшчы́цкім бунтаўшчы́цкімі
М. бунтаўшчы́цкім бунтаўшчы́цкай бунтаўшчы́цкім бунтаўшчы́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бунто́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
бунто́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.