Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абгджзклмнопстуфхцчшыэ’

артаданты́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. артаданты́я
Р. артаданты́і
Д. артаданты́і
В. артаданты́ю
Т. артаданты́яй
артаданты́яю
М. артаданты́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

артадо́кс

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. артадо́кс артадо́ксы
Р. артадо́кса артадо́ксаў
Д. артадо́ксу артадо́ксам
В. артадо́кса артадо́ксаў
Т. артадо́ксам артадо́ксамі
М. артадо́ксе артадо́ксах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

артадо́ксія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. артадо́ксія
Р. артадо́ксіі
Д. артадо́ксіі
В. артадо́ксію
Т. артадо́ксіяй
артадо́ксіяю
М. артадо́ксіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

артадрамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. артадрамі́чны артадрамі́чная артадрамі́чнае артадрамі́чныя
Р. артадрамі́чнага артадрамі́чнай
артадрамі́чнае		 артадрамі́чнага артадрамі́чных
Д. артадрамі́чнаму артадрамі́чнай артадрамі́чнаму артадрамі́чным
В. артадрамі́чны (неадуш.)
артадрамі́чнага (адуш.)		 артадрамі́чную артадрамі́чнае артадрамі́чныя (неадуш.)
артадрамі́чных (адуш.)
Т. артадрамі́чным артадрамі́чнай
артадрамі́чнаю		 артадрамі́чным артадрамі́чнымі
М. артадрамі́чным артадрамі́чнай артадрамі́чным артадрамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

артадро́мія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. артадро́мія артадро́міі
Р. артадро́міі артадро́мій
Д. артадро́міі артадро́міям
В. артадро́мію артадро́міі
Т. артадро́міяй
артадро́міяю		 артадро́міямі
М. артадро́міі артадро́міях

Крыніцы: piskunou2012.

артакла́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. артакла́з
Р. артакла́зу
Д. артакла́зу
В. артакла́з
Т. артакла́зам
М. артакла́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

артапе́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. артапе́д артапе́ды
Р. артапе́да артапе́даў
Д. артапе́ду артапе́дам
В. артапе́да артапе́даў
Т. артапе́дам артапе́дамі
М. артапе́дзе артапе́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

артапеды́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. артапеды́ст артапеды́сты
Р. артапеды́ста артапеды́стаў
Д. артапеды́сту артапеды́стам
В. артапеды́ста артапеды́стаў
Т. артапеды́стам артапеды́стамі
М. артапеды́сце артапеды́стах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

артапеды́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
артапеды́чна - -

артапеды́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. артапеды́чны артапеды́чная артапеды́чнае артапеды́чныя
Р. артапеды́чнага артапеды́чнай
артапеды́чнае		 артапеды́чнага артапеды́чных
Д. артапеды́чнаму артапеды́чнай артапеды́чнаму артапеды́чным
В. артапеды́чны (неадуш.)
артапеды́чнага (адуш.)		 артапеды́чную артапеды́чнае артапеды́чныя (неадуш.)
артапеды́чных (адуш.)
Т. артапеды́чным артапеды́чнай
артапеды́чнаю		 артапеды́чным артапеды́чнымі
М. артапеды́чным артапеды́чнай артапеды́чным артапеды́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.