першакла́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першакла́сніца |
першакла́сніцы |
| Р. |
першакла́сніцы |
першакла́сніц |
| Д. |
першакла́сніцы |
першакла́сніцам |
| В. |
першакла́сніцу |
першакла́сніц |
| Т. |
першакла́сніцай першакла́сніцаю |
першакла́сніцамі |
| М. |
першакла́сніцы |
першакла́сніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першакла́сны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
першакла́сны |
першакла́сная |
першакла́снае |
першакла́сныя |
| Р. |
першакла́снага |
першакла́снай першакла́снае |
першакла́снага |
першакла́сных |
| Д. |
першакла́снаму |
першакла́снай |
першакла́снаму |
першакла́сным |
| В. |
першакла́сны (неадуш.) першакла́снага (адуш.) |
першакла́сную |
першакла́снае |
першакла́сныя (неадуш.) першакла́сных (адуш.) |
| Т. |
першакла́сным |
першакла́снай першакла́снаю |
першакла́сным |
першакла́снымі |
| М. |
першакла́сным |
першакла́снай |
першакла́сным |
першакла́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першакла́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
першакла́сны |
першакла́сная |
першакла́снае |
першакла́сныя |
| Р. |
першакла́снага |
першакла́снай першакла́снае |
першакла́снага |
першакла́сных |
| Д. |
першакла́снаму |
першакла́снай |
першакла́снаму |
першакла́сным |
| В. |
першакла́сны (неадуш.) першакла́снага (адуш.) |
першакла́сную |
першакла́снае |
першакла́сныя (неадуш.) першакла́сных (адуш.) |
| Т. |
першакла́сным |
першакла́снай першакла́снаю |
першакла́сным |
першакла́снымі |
| М. |
першакла́сным |
першакла́снай |
першакла́сным |
першакла́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першакрасаві́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
першакрасаві́цкі |
першакрасаві́цкая |
першакрасаві́цкае |
першакрасаві́цкія |
| Р. |
першакрасаві́цкага |
першакрасаві́цкай першакрасаві́цкае |
першакрасаві́цкага |
першакрасаві́цкіх |
| Д. |
першакрасаві́цкаму |
першакрасаві́цкай |
першакрасаві́цкаму |
першакрасаві́цкім |
| В. |
першакрасаві́цкі (неадуш.) першакрасаві́цкага (адуш.) |
першакрасаві́цкую |
першакрасаві́цкае |
першакрасаві́цкія (неадуш.) першакрасаві́цкіх (адуш.) |
| Т. |
першакрасаві́цкім |
першакрасаві́цкай першакрасаві́цкаю |
першакрасаві́цкім |
першакрасаві́цкімі |
| М. |
першакрасаві́цкім |
першакрасаві́цкай |
першакрасаві́цкім |
першакрасаві́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
першакрыні́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першакрыні́ца |
першакрыні́цы |
| Р. |
першакрыні́цы |
першакрыні́ц |
| Д. |
першакрыні́цы |
першакрыні́цам |
| В. |
першакрыні́цу |
першакрыні́цы |
| Т. |
першакрыні́цай першакрыні́цаю |
першакрыні́цамі |
| М. |
першакрыні́цы |
першакрыні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першаку́рснік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першаку́рснік |
першаку́рснікі |
| Р. |
першаку́рсніка |
першаку́рснікаў |
| Д. |
першаку́рсніку |
першаку́рснікам |
| В. |
першаку́рсніка |
першаку́рснікаў |
| Т. |
першаку́рснікам |
першаку́рснікамі |
| М. |
першаку́рсніку |
першаку́рсніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першаку́рсніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першаку́рсніца |
першаку́рсніцы |
| Р. |
першаку́рсніцы |
першаку́рсніц |
| Д. |
першаку́рсніцы |
першаку́рсніцам |
| В. |
першаку́рсніцу |
першаку́рсніц |
| Т. |
першаку́рсніцай першаку́рсніцаю |
першаку́рсніцамі |
| М. |
першаку́рсніцы |
першаку́рсніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першаку́рсны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
першаку́рсны |
першаку́рсная |
першаку́рснае |
першаку́рсныя |
| Р. |
першаку́рснага |
першаку́рснай першаку́рснае |
першаку́рснага |
першаку́рсных |
| Д. |
першаку́рснаму |
першаку́рснай |
першаку́рснаму |
першаку́рсным |
| В. |
першаку́рсны (неадуш.) першаку́рснага (адуш.) |
першаку́рсную |
першаку́рснае |
першаку́рсныя (неадуш.) першаку́рсных (адуш.) |
| Т. |
першаку́рсным |
першаку́рснай першаку́рснаю |
першаку́рсным |
першаку́рснымі |
| М. |
першаку́рсным |
першаку́рснай |
першаку́рсным |
першаку́рсных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Першама́й
‘паселішча’
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Першама́й |
| Р. |
Першама́я |
| Д. |
Першама́ю |
| В. |
Першама́й |
| Т. |
Першама́ем |
| М. |
Першама́і |