першаку́рснік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| першаку́рснік | першаку́рснікі | |
| першаку́рсніка | першаку́рснікаў | |
| першаку́рсніку | першаку́рснікам | |
| першаку́рсніка | першаку́рснікаў | |
| першаку́рснікам | першаку́рснікамі | |
| першаку́рсніку | першаку́рсніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)