успе́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успе́нены |
успе́неная |
успе́ненае |
успе́неныя |
| Р. |
успе́ненага |
успе́ненай успе́ненае |
успе́ненага |
успе́неных |
| Д. |
успе́ненаму |
успе́ненай |
успе́ненаму |
успе́неным |
| В. |
успе́нены (неадуш.) успе́ненага (адуш.) |
успе́неную |
успе́ненае |
успе́неныя (неадуш.) успе́неных (адуш.) |
| Т. |
успе́неным |
успе́ненай успе́ненаю |
успе́неным |
успе́ненымі |
| М. |
успе́неным |
успе́ненай |
успе́неным |
успе́неных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
успе́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успе́нены |
успе́неная |
успе́ненае |
успе́неныя |
| Р. |
успе́ненага |
успе́ненай успе́ненае |
успе́ненага |
успе́неных |
| Д. |
успе́ненаму |
успе́ненай |
успе́ненаму |
успе́неным |
| В. |
успе́нены (неадуш.) успе́ненага (адуш.) |
успе́неную |
успе́ненае |
успе́неныя (неадуш.) успе́неных (адуш.) |
| Т. |
успе́неным |
успе́ненай успе́ненаю |
успе́неным |
успе́ненымі |
| М. |
успе́неным |
успе́ненай |
успе́неным |
успе́неных |
Кароткая форма: успе́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
успе́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успе́ніцца |
успе́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
успе́ніўся |
успе́ніліся |
| ж. |
успе́нілася |
| н. |
успе́нілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успе́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успе́ню |
успе́нім |
| 2-я ас. |
успе́ніш |
успе́ніце |
| 3-я ас. |
успе́ніць |
успе́няць |
| Прошлы час |
| м. |
успе́ніў |
успе́нілі |
| ж. |
успе́ніла |
| н. |
успе́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успе́нь |
успе́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успе́ніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успе́ньвальнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успе́ньвальнасць |
| Р. |
успе́ньвальнасці |
| Д. |
успе́ньвальнасці |
| В. |
успе́ньвальнасць |
| Т. |
успе́ньвальнасцю |
| М. |
успе́ньвальнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
успе́ньвальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
успе́ньвальнік |
успе́ньвальнікі |
| Р. |
успе́ньвальніка |
успе́ньвальнікаў |
| Д. |
успе́ньвальніку |
успе́ньвальнікам |
| В. |
успе́ньвальнік |
успе́ньвальнікі |
| Т. |
успе́ньвальнікам |
успе́ньвальнікамі |
| М. |
успе́ньвальніку |
успе́ньвальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
успе́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
успе́ньванне |
успе́ньванні |
| Р. |
успе́ньвання |
успе́ньванняў |
| Д. |
успе́ньванню |
успе́ньванням |
| В. |
успе́ньванне |
успе́ньванні |
| Т. |
успе́ньваннем |
успе́ньваннямі |
| М. |
успе́ньванні |
успе́ньваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
успе́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успе́ньваецца |
успе́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
успе́ньваўся |
успе́ньваліся |
| ж. |
успе́ньвалася |
| н. |
успе́ньвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
успе́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успе́ньваю |
успе́ньваем |
| 2-я ас. |
успе́ньваеш |
успе́ньваеце |
| 3-я ас. |
успе́ньвае |
успе́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
успе́ньваў |
успе́ньвалі |
| ж. |
успе́ньвала |
| н. |
успе́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успе́ньвай |
успе́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
успе́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.