заяўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заяўля́юся |
заяўля́емся |
| 2-я ас. |
заяўля́ешся |
заяўля́ецеся |
| 3-я ас. |
заяўля́ецца |
заяўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
заяўля́ўся |
заяўля́ліся |
| ж. |
заяўля́лася |
| н. |
заяўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заяўля́йся |
заяўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заяўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заяўля́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заяўля́ю |
заяўля́ем |
| 2-я ас. |
заяўля́еш |
заяўля́еце |
| 3-я ас. |
заяўля́е |
заяўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заяўля́ў |
заяўля́лі |
| ж. |
заяўля́ла |
| н. |
заяўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заяўля́й |
заяўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заяўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўнік |
зая́ўнікі |
| Р. |
зая́ўніка |
зая́ўнікаў |
| Д. |
зая́ўніку |
зая́ўнікам |
| В. |
зая́ўніка |
зая́ўнікаў |
| Т. |
зая́ўнікам |
зая́ўнікамі |
| М. |
зая́ўніку |
зая́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўніца |
зая́ўніцы |
| Р. |
зая́ўніцы |
зая́ўніц |
| Д. |
зая́ўніцы |
зая́ўніцам |
| В. |
зая́ўніцу |
зая́ўніц |
| Т. |
зая́ўніцай зая́ўніцаю |
зая́ўніцамі |
| М. |
зая́ўніцы |
зая́ўніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўшчык |
зая́ўшчыкі |
| Р. |
зая́ўшчыка |
зая́ўшчыкаў |
| Д. |
зая́ўшчыку |
зая́ўшчыкам |
| В. |
зая́ўшчыка |
зая́ўшчыкаў |
| Т. |
зая́ўшчыкам |
зая́ўшчыкамі |
| М. |
зая́ўшчыку |
зая́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
зая́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўшчыца |
зая́ўшчыцы |
| Р. |
зая́ўшчыцы |
зая́ўшчыц |
| Д. |
зая́ўшчыцы |
зая́ўшчыцам |
| В. |
зая́ўшчыцу |
зая́ўшчыц |
| Т. |
зая́ўшчыцай зая́ўшчыцаю |
зая́ўшчыцамі |
| М. |
зая́ўшчыцы |
зая́ўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
заяхі́днічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заяхі́днічаю |
заяхі́днічаем |
| 2-я ас. |
заяхі́днічаеш |
заяхі́днічаеце |
| 3-я ас. |
заяхі́днічае |
заяхі́днічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
заяхі́днічаў |
заяхі́днічалі |
| ж. |
заяхі́днічала |
| н. |
заяхі́днічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заяхі́днічай |
заяхі́днічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заяхі́днічаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зая́хкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зая́хкаю |
зая́хкаем |
| 2-я ас. |
зая́хкаеш |
зая́хкаеце |
| 3-я ас. |
зая́хкае |
зая́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
зая́хкаў |
зая́хкалі |
| ж. |
зая́хкала |
| н. |
зая́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зая́хкай |
зая́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зая́хкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.