Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карэкціро́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карэкціро́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	карэкціро́ўшчыца	карэкціро́ўшчыцы
Р.	карэкціро́ўшчыцы	карэкціро́ўшчыц
Д.	карэкціро́ўшчыцы	карэкціро́ўшчыцам
В.	карэкціро́ўшчыцу	карэкціро́ўшчыц
Т.	карэкціро́ўшчыцай карэкціро́ўшчыцаю	карэкціро́ўшчыцамі
М.	карэкціро́ўшчыцы	карэкціро́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

карэкцы́йна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карэкцы́йна-выхава́ўчы	карэкцы́йна-выхава́ўчая	карэкцы́йна-выхава́ўчае	карэкцы́йна-выхава́ўчыя
Р.	карэкцы́йна-выхава́ўчага	карэкцы́йна-выхава́ўчай карэкцы́йна-выхава́ўчае	карэкцы́йна-выхава́ўчага	карэкцы́йна-выхава́ўчых
Д.	карэкцы́йна-выхава́ўчаму	карэкцы́йна-выхава́ўчай	карэкцы́йна-выхава́ўчаму	карэкцы́йна-выхава́ўчым
В.	карэкцы́йна-выхава́ўчы (неадуш.) карэкцы́йна-выхава́ўчага (адуш.)	карэкцы́йна-выхава́ўчую	карэкцы́йна-выхава́ўчае	карэкцы́йна-выхава́ўчыя (неадуш.) карэкцы́йна-выхава́ўчых (адуш.)
Т.	карэкцы́йна-выхава́ўчым	карэкцы́йна-выхава́ўчай карэкцы́йна-выхава́ўчаю	карэкцы́йна-выхава́ўчым	карэкцы́йна-выхава́ўчымі
М.	карэкцы́йна-выхава́ўчым	карэкцы́йна-выхава́ўчай	карэкцы́йна-выхава́ўчым	карэкцы́йна-выхава́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

карэкцы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карэкцы́йны	карэкцы́йная	карэкцы́йнае	карэкцы́йныя
Р.	карэкцы́йнага	карэкцы́йнай карэкцы́йнае	карэкцы́йнага	карэкцы́йных
Д.	карэкцы́йнаму	карэкцы́йнай	карэкцы́йнаму	карэкцы́йным
В.	карэкцы́йны (неадуш.) карэкцы́йнага (адуш.)	карэкцы́йную	карэкцы́йнае	карэкцы́йныя (неадуш.) карэкцы́йных (адуш.)
Т.	карэкцы́йным	карэкцы́йнай карэкцы́йнаю	карэкцы́йным	карэкцы́йнымі
М.	карэкцы́йным	карэкцы́йнай	карэкцы́йным	карэкцы́йных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

карэ́кцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карэ́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карэ́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

карэ́ла-фі́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карэ́ла-фі́нскі	карэ́ла-фі́нская	карэ́ла-фі́нскае	карэ́ла-фі́нскія
Р.	карэ́ла-фі́нскага	карэ́ла-фі́нскай карэ́ла-фі́нскае	карэ́ла-фі́нскага	карэ́ла-фі́нскіх
Д.	карэ́ла-фі́нскаму	карэ́ла-фі́нскай	карэ́ла-фі́нскаму	карэ́ла-фі́нскім
В.	карэ́ла-фі́нскі (неадуш.) карэ́ла-фі́нскага (адуш.)	карэ́ла-фі́нскую	карэ́ла-фі́нскае	карэ́ла-фі́нскія (неадуш.) карэ́ла-фі́нскіх (адуш.)
Т.	карэ́ла-фі́нскім	карэ́ла-фі́нскай карэ́ла-фі́нскаю	карэ́ла-фі́нскім	карэ́ла-фі́нскімі
М.	карэ́ла-фі́нскім	карэ́ла-фі́нскай	карэ́ла-фі́нскім	карэ́ла-фі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карэ́ліцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карэ́ліцкі	карэ́ліцкая	карэ́ліцкае	карэ́ліцкія
Р.	карэ́ліцкага	карэ́ліцкай карэ́ліцкае	карэ́ліцкага	карэ́ліцкіх
Д.	карэ́ліцкаму	карэ́ліцкай	карэ́ліцкаму	карэ́ліцкім
В.	карэ́ліцкі (неадуш.) карэ́ліцкага (адуш.)	карэ́ліцкую	карэ́ліцкае	карэ́ліцкія (неадуш.) карэ́ліцкіх (адуш.)
Т.	карэ́ліцкім	карэ́ліцкай карэ́ліцкаю	карэ́ліцкім	карэ́ліцкімі
М.	карэ́ліцкім	карэ́ліцкай	карэ́ліцкім	карэ́ліцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

карэ́ліць

‘высушваць што-небудзь, рабіць закарэлым (карэліць шубу на печы)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum