Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

двуру́шніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	двуру́шніцкі	двуру́шніцкая	двуру́шніцкае	двуру́шніцкія
Р.	двуру́шніцкага	двуру́шніцкай двуру́шніцкае	двуру́шніцкага	двуру́шніцкіх
Д.	двуру́шніцкаму	двуру́шніцкай	двуру́шніцкаму	двуру́шніцкім
В.	двуру́шніцкі (неадуш.) двуру́шніцкага (адуш.)	двуру́шніцкую	двуру́шніцкае	двуру́шніцкія (неадуш.) двуру́шніцкіх (адуш.)
Т.	двуру́шніцкім	двуру́шніцкай двуру́шніцкаю	двуру́шніцкім	двуру́шніцкімі
М.	двуру́шніцкім	двуру́шніцкай	двуру́шніцкім	двуру́шніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двуру́шніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двуру́шнічаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двуру́шны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	двуру́шны	двуру́шная	двуру́шнае	двуру́шныя
Р.	двуру́шнага	двуру́шнай двуру́шнае	двуру́шнага	двуру́шных
Д.	двуру́шнаму	двуру́шнай	двуру́шнаму	двуру́шным
В.	двуру́шны (неадуш.) двуру́шнага (адуш.)	двуру́шную	двуру́шнае	двуру́шныя (неадуш.) двуру́шных (адуш.)
Т.	двуру́шным	двуру́шнай двуру́шнаю	двуру́шным	двуру́шнымі
М.	двуру́шным	двуру́шнай	двуру́шным	двуру́шных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Двурэ́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

двусе́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	двусе́чны	двусе́чная	двусе́чнае	двусе́чныя
Р.	двусе́чнага	двусе́чнай двусе́чнае	двусе́чнага	двусе́чных
Д.	двусе́чнаму	двусе́чнай	двусе́чнаму	двусе́чным
В.	двусе́чны (неадуш.) двусе́чнага (адуш.)	двусе́чную	двусе́чнае	двусе́чныя (неадуш.) двусе́чных (адуш.)
Т.	двусе́чным	двусе́чнай двусе́чнаю	двусе́чным	двусе́чнымі
М.	двусе́чным	двусе́чнай	двусе́чным	двусе́чных

Крыніцы: piskunou2012.

двухабало́нкавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	двухабало́нкавы	двухабало́нкавая	двухабало́нкавае	двухабало́нкавыя
Р.	двухабало́нкавага	двухабало́нкавай двухабало́нкавае	двухабало́нкавага	двухабало́нкавых
Д.	двухабало́нкаваму	двухабало́нкавай	двухабало́нкаваму	двухабало́нкавым
В.	двухабало́нкавы двухабало́нкавага	двухабало́нкавую	двухабало́нкавае	двухабало́нкавыя
Т.	двухабало́нкавым	двухабало́нкавай двухабало́нкаваю	двухабало́нкавым	двухабало́нкавымі
М.	двухабало́нкавым	двухабало́нкавай	двухабало́нкавым	двухабало́нкавых

двухаблі́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

двухаблі́чны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	двухаблі́чны	двухаблі́чная	двухаблі́чнае	двухаблі́чныя
Р.	двухаблі́чнага	двухаблі́чнай двухаблі́чнае	двухаблі́чнага	двухаблі́чных
Д.	двухаблі́чнаму	двухаблі́чнай	двухаблі́чнаму	двухаблі́чным
В.	двухаблі́чны (неадуш.) двухаблі́чнага (адуш.)	двухаблі́чную	двухаблі́чнае	двухаблі́чныя (неадуш.) двухаблі́чных (адуш.)
Т.	двухаблі́чным	двухаблі́чнай двухаблі́чнаю	двухаблі́чным	двухаблі́чнымі
М.	двухаблі́чным	двухаблі́чнай	двухаблі́чным	двухаблі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

двухабмо́ткавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	двухабмо́ткавы	двухабмо́ткавая	двухабмо́ткавае	двухабмо́ткавыя
Р.	двухабмо́ткавага	двухабмо́ткавай двухабмо́ткавае	двухабмо́ткавага	двухабмо́ткавых
Д.	двухабмо́ткаваму	двухабмо́ткавай	двухабмо́ткаваму	двухабмо́ткавым
В.	двухабмо́ткавы двухабмо́ткавага	двухабмо́ткавую	двухабмо́ткавае	двухабмо́ткавыя
Т.	двухабмо́ткавым	двухабмо́ткавай двухабмо́ткаваю	двухабмо́ткавым	двухабмо́ткавымі
М.	двухабмо́ткавым	двухабмо́ткавай	двухабмо́ткавым	двухабмо́ткавых

Verbum