двухба́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухба́льны |
двухба́льная |
двухба́льнае |
двухба́льныя |
| Р. |
двухба́льнага |
двухба́льнай двухба́льнае |
двухба́льнага |
двухба́льных |
| Д. |
двухба́льнаму |
двухба́льнай |
двухба́льнаму |
двухба́льным |
| В. |
двухба́льны (неадуш.) двухба́льнага (адуш.) |
двухба́льную |
двухба́льнае |
двухба́льныя (неадуш.) двухба́льных (адуш.) |
| Т. |
двухба́льным |
двухба́льнай двухба́льнаю |
двухба́льным |
двухба́льнымі |
| М. |
двухба́льным |
двухба́льнай |
двухба́льным |
двухба́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
двухбо́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
двухбо́р’е |
| Р. |
двухбо́р’я |
| Д. |
двухбо́р’ю |
| В. |
двухбо́р’е |
| Т. |
двухбо́р’ем |
| М. |
двухбо́р’і |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
двухбо́ртны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухбо́ртны |
двухбо́ртная |
двухбо́ртнае |
двухбо́ртныя |
| Р. |
двухбо́ртнага |
двухбо́ртнай двухбо́ртнае |
двухбо́ртнага |
двухбо́ртных |
| Д. |
двухбо́ртнаму |
двухбо́ртнай |
двухбо́ртнаму |
двухбо́ртным |
| В. |
двухбо́ртны (неадуш.) двухбо́ртнага (адуш.) |
двухбо́ртную |
двухбо́ртнае |
двухбо́ртныя (неадуш.) двухбо́ртных (адуш.) |
| Т. |
двухбо́ртным |
двухбо́ртнай двухбо́ртнаю |
двухбо́ртным |
двухбо́ртнымі |
| М. |
двухбо́ртным |
двухбо́ртнай |
двухбо́ртным |
двухбо́ртных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
двухвале́нтнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
двухвале́нтнасць |
| Р. |
двухвале́нтнасці |
| Д. |
двухвале́нтнасці |
| В. |
двухвале́нтнасць |
| Т. |
двухвале́нтнасцю |
| М. |
двухвале́нтнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
двухвале́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухвале́нтны |
двухвале́нтная |
двухвале́нтнае |
двухвале́нтныя |
| Р. |
двухвале́нтнага |
двухвале́нтнай двухвале́нтнае |
двухвале́нтнага |
двухвале́нтных |
| Д. |
двухвале́нтнаму |
двухвале́нтнай |
двухвале́нтнаму |
двухвале́нтным |
| В. |
двухвале́нтны (неадуш.) двухвале́нтнага (адуш.) |
двухвале́нтную |
двухвале́нтнае |
двухвале́нтныя (неадуш.) двухвале́нтных (адуш.) |
| Т. |
двухвале́нтным |
двухвале́нтнай двухвале́нтнаю |
двухвале́нтным |
двухвале́нтнымі |
| М. |
двухвале́нтным |
двухвале́нтнай |
двухвале́нтным |
двухвале́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
двухвантро́бка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
двухвантро́бка |
двухвантро́бкі |
| Р. |
двухвантро́бкі |
двухвантро́бак |
| Д. |
двухвантро́бцы |
двухвантро́бкам |
| В. |
двухвантро́бку |
двухвантро́бак |
| Т. |
двухвантро́бкай двухвантро́бкаю |
двухвантро́бкамі |
| М. |
двухвантро́бцы |
двухвантро́бках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.